We gingen wandelen in ‘De Elzen’, een aangelegd elzenbosje met brede oude getijdengeulen waarop ‘s winters naar hartelust wordt geschaatst. Een klein tentje bij de parkeerplaats waar je ‘s winters erwtensoep kunt eten. Maar gisteren niet, er was nog geen spek. Dan maar glühwein voor mij, daar ga je ook van gloeien.

Ik nam de camera mee, natuurlijk, en de IPhone. Ondanks de lage temperatuur was het in de zon, en warm aangekleed, heel goed uit te houden. Ik maakte met zowel de Canon als de IPhone foto’s en de Instagram bewerkingen van enkele foto’s laat ik nu zien, de anderen komen later.

Deze zijn het dus niet geworden. Welke wel? Kijk maar even bovenin!

Morgen is het 1 januari 2012 en begin ik aan mijn 365 project. Iedere dag een Instagramfoto. Die komen te staan in de pagina bovenaan dit weblog.

Tot volgend jaar!

Ik wens iedereen fijne, gezellige kerstdagen toe. En voor 2012 gezondheid en voorspoed. Als dat er is, is de rest niet meer zo belangrijk. Toch hoop ik ook dat u fijne mensen ontmoet, mooie dingen met hen kunt delen, de waarde in kleine dingen kunt ontdekken en straks kunt terugblikken op een waardevol 2012.

Het is dit jaar wat rustig geworden op dit weblog. Dat heeft enerzijds te maken met misschien iets minder inspiratie, en, dat geef ik grif toe; enige luiheid voor wat betreft het webklaar maken van de foto’s, anderzijds met het feit dat ik dit weblog openbaar wil houden, waar ik mijn persoonlijke weblog gedwongen op slot moest zetten. Ik leef niet meer alleen en daar moet ik rekening mee houden. Waar ik met gemak een open boek ben voor anderen, mijn mening heb en die ook ventileer, zijn anderen dat niet gewend en willen dat niet. U zult zeggen, ja maar dit is een fotoblog. Dat klopt, maar een fotoblog zonder een persoonlijk woord is zielloos. Vind ik. En omdat ik dit weblog absoluut openbaar wil houden en het al erg genoeg vind dat het andere weblog alleen toegankelijk is voor mensen die van mij de sleutel krijgen, heb ik steeds meer de neiging alleen foto’s te plaatsen, zonder context. Ik moet hier een weg in vinden die voor mij goed voelt en die tegelijk zorgt dat ik geen confrontatie krijg met mensen die het moeten hebben van de roddel en achterklap. Ik wil deze figuren niets in handen geven, helemaal niets en ik gun ze ook geen stiekem kijkje in mijn, in ons leven. Ook dit is een persoonlijk weblog. Wat is er persoonlijker dat dat te tonen wat je raakt? Ik deelde dat altijd graag en probleemloos met u, en ik wil terug naar de vrijheid die ik daarin voelde. Ik ben voor vrijheid. Ik ben voor leven en laten leven. Ik ben voor respectvol omgaan met mensen. Ook via internet.

Het fotograferen met de iPhone is eenvoudig en voor een Smartphone is de camera verbluffend goed. Daarbij komt het Instagram effect, wat de een geweldig vindt en de ander niets. Ik heb daar al eens een stukje over geschreven.

Bianca deed ook mee aan de blogkermis en doet aan een 365 dagen project. Veel mensen deden of doen een 365 project. Marjan maakt bijvoorbeeld 365 dagen iedere dag een …. muis!  Ik wil het mezelf niet zo moeilijk maken en ga een 365 Instagram project doen. Ik ga het proberen. Iedere dag één Instagramfoto, dat kan toch niet zo moeilijk zijn? Het enige probleem zou zijn dat ik het vergat, daarom heb ik het in mijn iPhone agenda gezet, iedere dag krijg ik een melding dat ik een foto moet maken.

Ik ga een aparte pagina maken om de Instagram365 foto’s allemaal mooi op een rijtje te kunnen zetten en die zie je straks bovenaan in dit weblog. Ik begin op 1 januari 2012!!

Mijn eerste logje gemaakt met de iPad. Zijn er meer mensen die fotologjes maken met de iPad? Het typen valt erg mee en gaat even snel als op een gewoon toetsenbord. Ik zit alleen nog een beetje te tobben met het plaatsen van de foto’s. Die moet ik eerst in de fotomap hebben opegeslagen, en dat moet dan met de laptop. Iemand tips?

De mist van de laatste dagen zorgde voor een waar glitterspektakel zodra de zon doorkwam. In mijn tuin is het vooral de lathyrus die de druppeltjes mooi vasthoudt. En natuurlijk de spuinnewebben.  De bovenste foto is de knop van een cosmea.

Zaterdag heeft mijn voorkeur als het om het weekend gaat. Zondags loop iedereen er. Mensen, oud en jong, honden. Gezellig, maar ze lopen soms  zo in beeld!

Het was zonnig zaterdag, met een vleugje mist er al doorheen. We verwachtten, wegens de nachtvorst, geen paddestoelen aan te treffen. Daarom had ik de macrolens thuis gelaten. Het viel heel erg mee. Er waren juist veel paddestoelen, we moesten nog uitkijken dat we er niet op trapten!

Op een grote boomstronk wemelde het van de paddestoelen, bovenop een enorme schaalvormige.

Behalve hele grote die je al van een sftand zag waren er ook vele kleintjes, porcelijnzwammetjes heten ze geloof ik. Als ballerina’s stonden ze te wiebelen op hun steeltjes.

Toen we het bos uitliepen ging de zon alweer onder.