Even tussendoor. De foto’s van Duitsland komen nog.

We reden naar een strand waar we nog nooit eerder waren geweest, dat van Ter Heijden/Monster. Een mooi breed strand. Niet toeristisch en dat is ook wel weer eens lekker, zonder al die toeristische winkeltjes erbij. Omdat ik geen zin had te slepen met de zware SLR nam ik de kleine Casio Exilim HS mee. Het cameraatje dat ik onlangs kocht om High Speed mee te kunnen filmen. Ik moet er nog wat aan wennen, niet alleen de instellingen (ik heb het hier maar op automaat laten staan) maar ook het kijken via het scherm.

De zon kwam af en toe door, de wind was straf en zorgde ervoor dat de lucht voortdurend veranderde. De wind blies het scherpe zand tegen mijn benen. Ook merkte ik op een gegeven moment dat het wel erg vochtig was. Ik zette mijn leesbril op die om mijn nek hing en zag alles wazig. Eerst maar eens schoon en droog poetsen. Toen bedacht ik dat ik misschien zo weinig zag op het scherm, mede omdat deze ook helemaal vochtig was. En tja, de lens is ook van glas ….

Bij het bekijken van de foto’s moest ik erg aan de foto’s van David Hamilton denken. U weet wel die in de jaren 60 – 70 van die romantische wazige foto’s maakte van mooie meisjes.  Een deel van de foto’s was erg wazig, maar ik vind ze wel mooi zo.

Er waren kitesurfers bezig op en boven het water. Af en toe vloog er een de lucht in. Het water leek me aardig koud en zeker met die wind. Verder waren er weinig mensen op het strand. Het was ook maar een gewone doordeweekse dag.  Het was genieten, ik was vochtig, gezand – en zoutstraald maar het was heerlijk zo tegen de wind in te lopen.

De eerste in de serie Less is more, waar er ongetwijfeld nog veel van komen.

Ik ben weer zu Hause! Es was schön en heerlijk weg te zijn en te genieten van het mooie Thüringen land en te zien hoe nauwgezet en onvermoeibaar men daar in Oost Duitsland op vele plaatsen bezig is de steden in oude glorie te herstellen. Ik heb daar vele mooie voorbeelden van. Ik zal proberen per dag een of meer foto’s te plaatsen.

We hebben genoten. Wat een prachtig eiland! We hadden geluk dat het weer voor de Kreteense normen tegenviel.  De zon scheen dagelijks en de temperatuur was voor wat activiteit meer dan goed.

Ik heb veel gefotografeerd. Om er even in te komen eerst wat landschappen.

]

Maandag was het een prachtige dag,  en ik dacht; laat ik eens door de Alblasserwaard rijden. het is maandag – wasdag, en wie weet zie ik een wapperend wasje voor op mijn waslijntjesweblog. Dat viel eigenlijk een beetje tegen. Ik zag ook alleen maar droogmolens, en daar kick ik nou niet zo op. Wel op een ouderwetse waslijn, gewoon tussen twee palen, lekker wapperende was eraan.

Na een bezoekje aan Zijderveld bedacht ik maar eens naar de molens te rijden. Maar hoe heet het daar ook alweer?? Ik kwam niet verder dan iets van Molenveld …??? Moeilijk om dan de gps in te stellen.  Ik reed maar in de richting vanwaar ik dacht dat het ongeveer de juiste was en kwam al gauw een bordje tegen met .. Kinderdijk. Ja, hèhè, Kinderdijk!! Waarom heet dat niet Molendijk?

Oeps, bij het plaatsen van de video per ongeluk de foto’s verwijderd… komen terug!

Dit is de allerlaatste foto die ik maakte. Het geeft wel een mooi beeld van het gebied rond de Harz, de vele graanvelden, de prachtige luchten.

De rest volgt!