Dit is een plaatje van de hoogvlakte van Madeira. Madeira bestaan uit vele hoge bergen. Alles is tegen de hellingen van die bergen aangebouwd. Maar ergens bovenin is een vlakte. Het is daar aanmerkelijk koeler dan een stuk lager, dat kan zomaar tien graden schelen. Dit gebied doet aan de Schotse Hoogvlakte denken. Ik ben daar nooit geweest, maar ik wil daar wel eens heen. De wolken hingen laag en af en toe verdwenen de bomen en struiken erin. Het is er adembenemend rustig.

Meer foto’s van Madeira (onder andere) kun je HIER zien.

We hebben een tijdje staan te kijken bij het oogsten van het graan. Grote combines hapten het graan naar binnen, en gooiden het stro weer achter zich. Wat later werd het graan overgestort in een vrachtwagen. Het restant, dus het stro, zagen we weer op een andere plaats, werd verzameld en als een rol weer uitgepoept, een leuk gezicht. Van dit hele proces zal ik nog foto’s laten zien, eerst even deze panorama, die je HIER groter kunt bekijken (even op ‘original’  klikken om ‘m echt groot te kunnen zien). Ik heb een rondje om mijn eigen as gefotografeerd. Dus je ziet helemaal links de kont van de auto en helemaal rechts de rest.

Dit hierboven is koolzaad. De ronde zaadjes zitten in de peultjes. Hiervan wordt olie gemaakt.

Sauerland is mooi in deze tijd van het jaar. Het glooiend en heuvelachtig landschap is een lappendeken van graan- en maisvelden. Een genot om naar te kijken.

Ook de luchten waren prachtig, gelukkig geen strakblauwe luchten, daar was het ook te warm voor. Het contrast van de prachtige blauw-witte luchten met het goudgeel van het oogstrijpe graan is er prachtig.

Op een gegeven moment liep ik op een graanveld af, waartussen ik iets donkers zag. Wat was het? Een struikje? Zie het omcirkelde deel.

Toen zag ik dat het bewoog en overwoog de  mogelijkheid, een haas of een hert. Maar zien kon ik het niet. Ik durfde niet echt dichter bij te komen en al had ik helemaal ingezoomd (ik heb niet zo’n sterkte zoomlens) ik zag het nog niet.

Ik probeerde zo goed mogelijk scherp te stellen op ‘het’, en nam een paar foto’s. Pas toen ik de foto op de display van mijn camera terugkeek en inzoomde zag ik tot mijn verrassing dat ik een …..

….. reetje had gefotografeerd!! Mijn dag was goed! Nadat ik twee stapjes in sluipgang naderbij was gelopen dook het kopje van ‘het’ onder in het graan en verdween uit beeld. De foto’s hierboven zijn uitvergrote delen. Ik zag door de lens nog steeds niet meer dan je op de bovenste foto ziet.

Morgen gaan we weer even weg, naar een ander buurland, waar ze ook heel lekker bier hebben. We gaan naar Gent.

Daarna moet ik weer werken en hebben we bovendien twee logeetjes uit Slovenië. Dus het kan even duren voor ik met meer foto’s terugkom. Ik heb nog foto’s van stadjes met de vakwerkhuizen, van het oogsten van het graan en van vlinders.

Afgelopen week waren we in Sauerland. Collega Tineke wenste me een fijne vakantie toe en zei dat er niet veel aan was daar in Sauerland. Beetje zoals Denemarken, ook niks aan. Dus ik was voorbereid. Maar ik zal Tineke eens even laten zien wat er te zien is in Sauerland!

Deze panoramafoto is een beeld van 180 graden, de bomen links en rechts staan aan dezelfde rechtlopende weg.
HIER groter te zien.

We hadden een TomTom bij ons, maar hadden ook een ANWB routebeschrijving uitgeprint om het door ons geboekte hotel te vinden. Deze beschrijving stuurde ons op het eind van de route een heuvelgebied in en langs een smal paadje, langs koren- en koolzaadvelden, vervolgden we onze weg, op zoek naar het hotel. Het paadje werd steeds smaller en ik begon me te verheugen op een romantisch hotelletje midden in de korenvelden met uitzicht over de heuvels. Ik had nauwelijks gekeken hoe het hotel dat we geboekt hebben eruit zag of hoe het heette.  Het pad liep uiteindelijk dood en het werd duidelijk dat hier geen hotel kon staan. Zelfs geen romantisch hotelletje!

We keken op de papieren en zagen dat we zojuist op de verharde weg een hotel gepasseerd waren met exact dezelfde naam als op onze voucher stond. Dus we keerden om en even later zaten we op een terras aan een meer.

Waar een grote vogel boven onze hoofden cirkelde. Volgens mensen die er meer verstand van (zeggen te) hebben dan ik, is dit een sperwer. Ik hoor graag als dat niet zo is!

Wordt vervolgd…..

Vandaag na het werk reed ik naar Oosterhout. Ik had al gezien dat de luchten mooi waren en had de camera meegenomen. Ik wilde even zien hoe het graanveld met de klaprozen erbij lag. De klaprozen zouden wel weg zijn, bedacht ik. Maar het graan was ook weg, weggemaaid.

Ik ben toen maar het bosgebied ingelopen en heb me daar uitgeleefd op vlindertjes onder andere. Daar kom ik later nog op terug.

Eerst even dit plaatje dat ik gewoon stilstaand bij het stoplicht, vanuit het raam nam, op weg weer naar huis. Heerlijk vind ik dit soort plaatjes. Ik kan mijn ogen ook niet van dit soort luchten afhouden.

De graanvelden liggen er prachtig bij. Sommigen zijn nog gedeeltelijk groen, anderen staan er al goudgeel bij. Op en top zomerbeelden vind ik het.

Het graan met de lange sprieten is gerst. In de Hoekschewaard zijn de velden gerst en tarwe momenteel tot aan de horizon te zien.

Dit is een veld met graszaad.

Het graan met de korte sprietjes is tarwe. Het zou ook rogge kunnen zijn, ik zie het verschil niet zo goed. Aan de randen van de velden graan was een strook met veldbloemen ingezaaid. Een vrolijk gezicht.

Vandaag heb ik me in de Hoeksewaard in diverse graanvelden begeven. Op veel plaatsen zijn deze al goudkleurig. Prachtig om te zien.

Als het morgen regent kom ik met een logje met nog veel meer graan.

Vanochtend om zes uur zag ik dat een van de door mij gezaaide papavers uit de knop was gebroken. Nou, niet helemaal, hij had nog een hoedje op van de schutblaadjes die de mooie bloembladeren bij elkaar hielden. Een uurtje later zag ik dat de bloem wijd was opengewaaierd. (Foto’s hiervan zie je op Tweetfoto, rechts onderaan op dit blog aanklikken). Vanmiddag rond half vijf kwam ik thuis en de bloem had nog maar drie bloemblaadjes, de rest lag ernaast op de grond. Nog weer een uur later was het gedaan. In één dag!

Ik ging dus maar na het werk via een omweg naar huis. In plaats van de A16 nam ik de A27 richting Gorkum en nam de afslag Dussen. Want daar had ik zaterdagavond de papavers gefotografeerd. Het veld waar nog maar een paar donkerroze papavers stonden stond nu helemaal vol. Maar eerst reed ik even langs het … even spieken….. tarweveld!

Ik heb altijd geleerd niet te sproeien als de zon fel schijnt, zouden de blaadjes van de aardappelplant (dat was het geloof ik) niet verschroeien?

Het is er heerlijk rustig, een landweggetje waar ik ongestraft ineens op de rem kan trappen om te stoppen, zonder dat er direct een zenuwelijer achter me overstuur raakt.

En toen de papavers. Bij zonlicht zijn ze toch het mooist. Wat een veld. En dan te bedenken dat al deze bloemen vanavond verdwenen zijn. Alleen zal je daar niets van merken want er stonden er nog heel veel van in de knop! Dus morgen ziet het er weer zo uit!

Aangezien het zo’n dertig graden was begon ik een beetje oververhit te raken en keerde om. Op de terugweg stopte ik nog een paar keer en zocht toen de snelweg weer op.

Ik werd vanmiddag na thuiskomst telefonisch geinterviewd door iemand van Esta. Dat ging over het waslijntjesblog waar Esta in augustus een artikel van plaatst. Er werd me van alles gevraagd,  een dieper liggende gedachte achter het maken van foto’s van waslijntjes en het maken van een weblog daarover? Eh .. neu, kfinnut gewoon leuk!

Ook werd er nogal teleurgesteld gereageerd toen ik zei dat ik mijn eigen was gewoon in de droogtrommel gooi. Tja, ik ben wel van deze tijd ja! En het maken van foto’s van iets betekent toch niet dat je het ook ‘bent’, zelf doet?  Aan de hand van dit weblog zou men kunnen concluderen dat ik tuinder ben. Of boer. Maar dat ben ik geenzins! Kvinnut gewoon leuk! 

Ik voelde mij vandaag een beetje van Gogh. Maar ik heb mijn beide oren nog dus ik kom straks met een logje met foto’s. Waaronder deze, maar dan als foto!