In Thüringen, het deel van Duitsland dat in de voormalige DDR ligt, is er je zover het oog reikt, graan, graan, graan en nog eens graan. Velden en velden, tot aan de horizon, goudgeel graan. Het geeft het landschap een gouden uitstraling, niet alleen vanwege de kleur, maar ook vanwege de rijkdom dat het uitstraalt. Het staat er prachtig bij en maakt dat er niet alleen licht komt vanuit de lucht, maar teruggekaatst op het graan, ook onder de horizonlijn.

Het hertje zagen we toen we langzaam door het glooiend landschap reden. Ik opende mijn raam in de hoop dat hij niet zou schrikken van het geluid. dat deed hij niet. Hij keek mij nieuwsgierig aan, en nam pas de benen, het bos weer in, nadat ik twee foto’s van ‘m maakte.