Ik zou nooit boer(in) willen zijn. Het zou het romantische gevoel dat ik erbij heb snel om zeep brengen. Dat neemt niet weg dat ik graag op het boerenland rondkuier. Wijds en stil, daar hou ik van.

Gisteren wilde ik, ondanks mijn zomerreces, toch even naar de graanvelden. Kijken hoe het ermee staat. Het gaat erg snel namelijk. Ik zag vorige week een boer die zijn graan al in balen had verpakt! Dus ik trok erop uit, de Dordtse polders in. Dat is genieten!  Het is er doordeweeks zo rustig. Ik rij wat rond en stop dan wat en stap uit en loop een eindje en ik kijk voor de vorm in m’n spiegel als ik op de rem trap, ik kan dat ongestraft vergeten. Af en toe rijdt er een landbouwvoertuig, soms een eenzame fietser…

De koeien en paarden die ik zag hadden het moeilijk. Ten eerste snap ik niet waarom er geen situatie voor wat schaduw voor die beesten wordt geschapen, de schapen, nu we het er toch over hebben , moeten het helemaal warm hebben in hun wollen jasjes. Bovendien werden ze lastig gevallen door de dazen. Ze lieten dat merken door flink met de staarten te wapperen en met de poten te schoppen. Zelf werd ik ook belaagd.

De spruiten zijn geoogst. Onderweg in de polder kwam ik een tractor met aanhanger tegen, de spruiten in een hoge berg in de laadbak. Van mij hoeft het niet, spruiten…

We hebben een tijdje staan te kijken bij het oogsten van het graan. Grote combines hapten het graan naar binnen, en gooiden het stro weer achter zich. Wat later werd het graan overgestort in een vrachtwagen. Het restant, dus het stro, zagen we weer op een andere plaats, werd verzameld en als een rol weer uitgepoept, een leuk gezicht. Van dit hele proces zal ik nog foto’s laten zien, eerst even deze panorama, die je HIER groter kunt bekijken (even op ‘original’  klikken om ‘m echt groot te kunnen zien). Ik heb een rondje om mijn eigen as gefotografeerd. Dus je ziet helemaal links de kont van de auto en helemaal rechts de rest.

Dit hierboven is koolzaad. De ronde zaadjes zitten in de peultjes. Hiervan wordt olie gemaakt.

Sauerland is mooi in deze tijd van het jaar. Het glooiend en heuvelachtig landschap is een lappendeken van graan- en maisvelden. Een genot om naar te kijken.

Ook de luchten waren prachtig, gelukkig geen strakblauwe luchten, daar was het ook te warm voor. Het contrast van de prachtige blauw-witte luchten met het goudgeel van het oogstrijpe graan is er prachtig.

Op een gegeven moment liep ik op een graanveld af, waartussen ik iets donkers zag. Wat was het? Een struikje? Zie het omcirkelde deel.

Toen zag ik dat het bewoog en overwoog de  mogelijkheid, een haas of een hert. Maar zien kon ik het niet. Ik durfde niet echt dichter bij te komen en al had ik helemaal ingezoomd (ik heb niet zo’n sterkte zoomlens) ik zag het nog niet.

Ik probeerde zo goed mogelijk scherp te stellen op ‘het’, en nam een paar foto’s. Pas toen ik de foto op de display van mijn camera terugkeek en inzoomde zag ik tot mijn verrassing dat ik een …..

….. reetje had gefotografeerd!! Mijn dag was goed! Nadat ik twee stapjes in sluipgang naderbij was gelopen dook het kopje van ‘het’ onder in het graan en verdween uit beeld. De foto’s hierboven zijn uitvergrote delen. Ik zag door de lens nog steeds niet meer dan je op de bovenste foto ziet.

Morgen gaan we weer even weg, naar een ander buurland, waar ze ook heel lekker bier hebben. We gaan naar Gent.

Daarna moet ik weer werken en hebben we bovendien twee logeetjes uit Slovenië. Dus het kan even duren voor ik met meer foto’s terugkom. Ik heb nog foto’s van stadjes met de vakwerkhuizen, van het oogsten van het graan en van vlinders.

Afgelopen week waren we in Sauerland. Collega Tineke wenste me een fijne vakantie toe en zei dat er niet veel aan was daar in Sauerland. Beetje zoals Denemarken, ook niks aan. Dus ik was voorbereid. Maar ik zal Tineke eens even laten zien wat er te zien is in Sauerland!

Deze panoramafoto is een beeld van 180 graden, de bomen links en rechts staan aan dezelfde rechtlopende weg.
HIER groter te zien.

We hadden een TomTom bij ons, maar hadden ook een ANWB routebeschrijving uitgeprint om het door ons geboekte hotel te vinden. Deze beschrijving stuurde ons op het eind van de route een heuvelgebied in en langs een smal paadje, langs koren- en koolzaadvelden, vervolgden we onze weg, op zoek naar het hotel. Het paadje werd steeds smaller en ik begon me te verheugen op een romantisch hotelletje midden in de korenvelden met uitzicht over de heuvels. Ik had nauwelijks gekeken hoe het hotel dat we geboekt hebben eruit zag of hoe het heette.  Het pad liep uiteindelijk dood en het werd duidelijk dat hier geen hotel kon staan. Zelfs geen romantisch hotelletje!

We keken op de papieren en zagen dat we zojuist op de verharde weg een hotel gepasseerd waren met exact dezelfde naam als op onze voucher stond. Dus we keerden om en even later zaten we op een terras aan een meer.

Waar een grote vogel boven onze hoofden cirkelde. Volgens mensen die er meer verstand van (zeggen te) hebben dan ik, is dit een sperwer. Ik hoor graag als dat niet zo is!

Wordt vervolgd…..

Ook altijd wel een mooie panormama (ik blijf dit woord maar verkeerd schrijven!)- foto willen maken? Maar altijd te lui geweest eens uit te vogelen hoe je twee, drie of meer foto’s aan elkaar kunt plakken tot één brede foto? Daar heb ik alle begrip voor! .

Maar gelukkig hebben we Marmein. Zij doet het ontdek-werk voor mensen als ik, en ontdekte dat dit heel gemakkelijk met Photoshop CS3 gaat (CS4 denk ik ook). En legt dat nog even duidelijk uit ook! Dus ga gauw kijken hoe je dit kunt doen!

Ik heb alvast even geoefend…

De graanvelden liggen er prachtig bij. Sommigen zijn nog gedeeltelijk groen, anderen staan er al goudgeel bij. Op en top zomerbeelden vind ik het.

Het graan met de lange sprieten is gerst. In de Hoekschewaard zijn de velden gerst en tarwe momenteel tot aan de horizon te zien.

Dit is een veld met graszaad.

Het graan met de korte sprietjes is tarwe. Het zou ook rogge kunnen zijn, ik zie het verschil niet zo goed. Aan de randen van de velden graan was een strook met veldbloemen ingezaaid. Een vrolijk gezicht.