Behalve geel van het koolzaad was het Grunnigerlaand ook geel van de paardenbloemen. Het maakte dat het ondanks de soms sombere luchten toch zonnig leek.

Afgelopen lang weekend streken we neer in Groningen.  We betrokken een hotel aan de rand van de stad en trokken vervolgens door het Grunnigerlaand.

Het weer was wisselvallig maar er waren vele opklaringen, de luchten waren prachtig. Er dartelden lammetjes en kalfjes in de wei, het zag er geel van de paardebloemen en het koolzaad.

Het is er rustig, in Groningen.

Het had niet veel gescheeld of deze foto’s was ik kwijt geweest. Ik zal het hele verhaal maar even laten voor wat het is, maar ik heb ze met enige uitzoekerij en moeite (en geld) weer terug kunnen halen vanaf mijn geheugenkaart.

Deze is trouwens voor Laurent, omdat hij zulke heerlijke stukjes schrijft.

En deze is voor Marmein, omdat ze zulke mooie foto’s maakt, iedere dag een foto plaatst en altijd bereid is in gevallen van digitale nood mee te denken.

Als je het geluid hebt aanstaan hoor je op de achtergrond muziek van Ede Staal. De Groninger Jacques Brel.