Alles was getooid in prachtige herfstkleuren.

Er vlogen nog verschillende bijtjes en vlindertjes rond de nog bloeiende bloemen.

Deze jonge zwaan was z’n moeder kwijt. Zo interpreteerde ik het althans en ik had medelijden. Hij zwom ineens onder me door terwijl ik op het bruggetjes stond. Schreeuwde en zwom een rondje rond de eenden. Daarna kwam hij of zij met een vaart weer terug, links en rechts kijkend, Mamaaaaaaaa!

Het was mooi, rustig weer. Maar als er een klein windvlaagje kwam dwarrelden de bladeren uit de bomen. Het zal niet lang meer duren of ze zijn kaal. Tot het voorjaar, als er weer fris groen aankomt.

Als je wilt kun je een workshop Macrofotografie volgen in het Arboretum.

Ja, het is herfst en zo is het mooi. De zon die dwars door de bladeren van bomen en bloemblaadjes heen schijnt. Alles transparant makend.

Zo mag het lang duren van mij, want dat is het mooie aan herfst. Wat minder is, is de overgang naar kou en nattigheid.

Maar zover is het nog niet.

Ja, het is herfst.

Tussen de vele bladeren die de bodem in park en bos geheel bedekken, ontdekte ik een blad waar een spin tussen twee punten van een gevallen blad een draadje had gespannen. Hier werd dankbaar gebruik van gemaakt, door …  een kaboutertje, om zijn wasje aan op te hangen. Leuk dat ik dat zo tegenkwam hè?

Letten jullie ook wel goed op als jullie door de herfstbossen wandelen?

Het gaat een beetje irritant snel dit, maar dat kan ik niet aanpassen. Wel kun je zelf rechtsonder de serie stopzetten en dan met de pijltjes zelf het tempo bepalen.

De wintertijd is ingegaan en het lijkt of de herfst nu echt begonnen is de blaadjes uit de bomen te blazen. Overal liggen pakken bladeren.

We waren vandaag  in het Arboretum in Rotterdam. Trompenburg, en zagen er veel variaties in de overgang van groen naar geel naar bruin.

Vandaag zat ik in mijn pauze samen met Dirk buiten, op ons binnenplaatsje. Het was echt lekker in de zon. De blaadjes verliezen het gevecht, nog even en de boel is kaal.

Dit is de fietsstalling bij het station, die helemaal vol ligt met herfstblad van de daar staande platanen.

Kil

De herfst wordt nu kil.
De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl,
slinken tot geesten.
Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige Hollandse zandgrond.

Hans Andreus,
uit: Groen land