Het is onder diverse webloggers populair om iedere dag een foto te maken. Van zichzelf, van hun kind, hun kat, hun uitzicht. Iedere dag, dat is bijna een dwangneurose. Het leek mij wel eens leuk maandelijks een foto op dezelfde plek te nemen. Ik hield het drie maanden vol. Toen was de lol er alweer af.

Noah Kalina hield het zes jaar vol. Iedere dag een foto van zichzelf. Zelfde uitdrukking op z’n gezicht, alleen de achtergrond wisselt en z’n haar zit niet iedere dag hetzelfde.

Het filmpje van de Simpsons bovenaan is een parodie op dit filmpje van Noah Kalina.

In Rotterdam was ons doel het Fotomuseum en met name de tentoonstelling van de Amerikaanse fotograaf Nicolas Nixon. Hij begon halverwege de jaren 70 met het fotograferen van zijn vrouw met haar drie zussen. In de beginjaren waren de zussen tussen de 25 en 15 jaar oud. Daarna is hij ieder jaar een foto blijven maken van de zusjes. Steeds gegroepeerd in dezelfde volgorde.

Een fascinerend beeld van vier mooie vrouwen, door de jaren heen ouder wordend, de blik in de ogen veranderend. Je vraagt je af: wat is er allemaal gebeurt in hun levens? Dat vertelt het verhaal van de foto’s niet.

Vooral omdat de vrouwen van mijn leeftijd zijn vind ik dit een boeiende en confronterende reis door hun levens.

Na het bekijken van de tentoonstelling liepen we door naar Hotel New York,  het voormalig kantoor van de Holland Amerika Lijn. Een prachtig, stijlvol gebouw, zowel de buitenkant  als binnen.

Het contrast met het ernaast staande, hoogste gebouw van Nederland, de Montevideotoren is erg groot.

Eind 1957  vertrok ons gezin met een soortgelijk schip, vanaf deze plek naar Zuid Afrika. Het was een Engels schip, ik kon me maar niet herinneren hoe het schip heette, maar nu ik dit logje schrijf schiet het me ineens weer te binnen:  The Union Castle.   

Het is een nostalgisch restaurant, en het staat vol met zaken die aan die goede oude tijd herinneren.

Zoals deze schattige koffertjes, waar kleine meisjes, zoals ik vroeger was, heel blij mee te maken zijn.

En grappige blikken mannetjes met koffertjes. Te koop voor weinig geld.

Voor wie geïnteresseerd is in Fotografie en met name portretfotografie, bezoek de tentoonstelling in het Fotomuseum, het is er nog tot 28 maart. Je kunt er vlakbij parkeren, buiten als je een chipknip hebt, en in de parkeergarage met creditcard of gewoon geld. En daarna zeker even in Hotel New York koffie drinken of lunchen (of een high tea) en even uitkijken over het water naar de Zwaan en de bijzondere skyline van Rotterdam.

Ik wens jullie allen fijne kerstdagen met een foto die ik vanavond kreeg doorgestuurd voor mijn wasblog.

Ik dacht, laat ik eens gemakkelijk achterover leunen en een foto van iemand anders gebruiken. Want hij is erg leuk!

Ja? Ok, bij deze dan!!

Dit wasje werd middels door middel van wegens met gebruikmaking van het penseel opgehangen door Ineke Bennink.

En het leuke aan Ineke is dat zij hele leuke dingetjes maakt. Die je kunt kopen en onder de kerstboom kunt leggen!  

Je ziet hier maar eens hoe ver ik ga om een goede foto te maken! Ik riskeer lijf en leden en natte voeten!

Sinds mijn partner, de man des huizes, mijn lief, of zullen we ‘m maar gewoon Jan noemen, een camera heeft waar hij iets mee kan, dus door mij  uitgekozen , kom ik ook wel eens op de foto. Maar altijd of bijna altijd van achteren. En ongemerkt, zoals het hoort. Want ik ga niet een beetje staan te poseren natuurlijk. Kom zeg! Ik ben geen fotomodel!

Naar aanleiding van de publiciteit om mijn waslijntjeweblog ontvang ik vele nieuwe foto’s.  Gisteren plaatste ik wel een heel bijzondere foto. Aly Grelling reist de wereld rond en neemt haar eigen wasjes mee. Die hangt ze op, op bijzondere plaatsen. En dan maakt ze een foto van haar waslijntje. Vaak hele kleine ieniemienie wasjes. Kabouterbroekjes en elfensokjes.

Echt zo ontzettend leuk! Helemaal om in deze sombere tijd van het jaar eens een beetje rond te kijken. Dat kan op haar website, klik op fotografie. En kijk daarna even bij haar andere werk.

Hier is ze bezig een miniwasje in een rotsspleet in Oman op te hangen.

Als je wilt zien hoe het uiteindelijk hangt klik dan even HIER.

Kijk, dit is weer eens geheel iets anders! Dit zou ik nou ook graag fotograferen. Maar helaas, ik heb geen Hubble tot mijn beschikking. Ik volg sinds enige tijd Govert Schilling via Twitter. Regelmatig laat hij ons de meest schitterende foto’s zien, onder andere deze van het stervormingsgebied in de carina-nevel. HIER zie je trouwens nog veel meer geweldige foto’s.

Het artikel in de Volkskrant