Dat was een heerlijke bui gisteravond! Gelukkig hier geen bomenuitdegrondrukkende storm, dus geen schade. Het spinnetje moest wel even z’n webje herstellen.

Een aantal foto’s zijn HIER groter aan te klikken en komen ze beter tot hun recht.

In de loop van de middag hield het op met regenen en brak de zon door. We dweilden de tuinmeubels droog en gingen buiten zitten, waar het al snel heel warm was. Op de natte bloemen streken al gauw hommels, vliegjes en zweefvliegen neer.

Het zweefvliegje hangt enige tijd in de lucht waarbij hij wat naar voren en weer wat naar achteren gaat, alsof hij probeert vaart te maken.

Nou, ik hou me voortaan wel in. Geen gebeden meer om regen. Want we hebben het geweten. Zondagmiddag barstte het los, niet een beetje, maar een enorme hoosbui. Takken vlogen van de bomen en onze grote parasol hing scheef in de heg, ondanks de betonnen voet. Ik ging buiten in de regen, foto’s maken.

Gisteren liep ik de Makro in, het was droog en zonnig en erg warm. Een half uur later kwam ik er weer uit. De zon scheen nog steeds, en het was ook nog erg warm, maar vreemd genoeg was het nat. Huh? Hadden ze gesproeid? Overal plassen. Dat moet dus even flink gehoosd hebben in korte tijd. Bij mijn auto aangekomen bleek ik vergeten te zijn het dakje te sluiten. Zittingen nat en ik reed naar huis met natte billen. Het was nog steeds warm, dus dat overleefde ik wel. Vandaag was de auto weer kurkdroog overigens.

Vandaag weer diverse hoosbuien en ook zon. Nu hebben we wel weer even genoeg regen gehad, maar ik klaag maar niet.

De lang verwachtte verkwikkende en verkoeling brengende bui kwam eindelijk aan het eind van de middag! De temperatuur zakte van 33 naar 22 graden!

Na de zon kwam regen. En na de regen kwam zon.

Het heet niet voor niets een Passieflora!

Tussen de blaadjes en de uitlopers van de passieflora heeft een minispinnetje een webje gesponnen. Zo vind ik ze nog wel lief.

De oostindische kers maakt voor het eerst kennis met regen.

Het was de gehele dag grijs en nat. Tot, tegen het eind van de middag, een scheuring kwam in het grijze wolkendek. Er ontstonden stukjes blauw en het grijs werden wolken.
De lucht werd bezaaid met schaapjes.

In de druppels die nog zwaar aan alle takjes hingen zijn de schaapjes ook te zien.

De druppels hangen in de lange grijparmen van de passieflora.

En in de laatste geraniumknoppen.

In de margrietjes…

In het verlaten spinnenwebje,

En nog een geranium..

We wonen alweer een tijdje in ons nieuwe huis, en de ‘oude’ huizen zijn nog niet verkocht. We besloten net op een verkeerd moment het huis en de flat te koop te zetten. Maandenlang gebeurde er niets, nu begint er eindelijk weer wat beweging te komen. Ondertussen moeten de zaken wel bijgehouden worden, in de tuin van Jan moet gemaaid worden bijvoorbeeld. Vandaag gingen we samen aan de slag. Jan ging de madeliefjes een koppie kleiner maaien, en ik ging de wei in om daar in het natte gras de camera te richten op van alles en nog wat. Het is een wereld op zich daar, in het gras. Vooral als het nat is, ga er maar eens tussen zitten, je ziet van alles bewegen.

Deze vlinder heeft niet zoveel keuze meer qua bloemen en hopte van madeliefje naar boterbloem naar paardenbloem.

Ik wilde deze foto al weggooien, tot ik opeens het gevoel kreeg begluurd te worden. Vanachter dit blaadje hielden mij twee oogjes in de gaten.

Dit spinnetje, ter grootte van een mier, was druk doende een webje te spinnen, van de ene punt van een grasspriet naar een andere.

De vele druppels maakten het een sprookjesachtig spektakel.