,

Vandaag had ik even gelegenheid wat dichter bij de in bouw zijnde, geheel uit hout op te trekken Ark van Noach te komen. Hij ligt hier in Dordrecht bij de brug naar Papendrecht. We zien ‘m groeien. Ik heb meer foto’s, die komen nog.

Maar het was bij ons wel verschrikkelijk koud. Ondanks de zon.

Ik denk dat we laatst, op 14 februari het laatste restje winter hebben beleefd in de Brabantse Biesbosch.

Als we op de pont wachten om met de auto naar de overkant te varen zien wij deze enorme meeuw zitten.

Dit geeft een mooi overzicht van dit natuurgebied.

Inmiddels zijn de laatste flubbertjes sneeuw hier verdwenen en wil ik nu ook wel graag voorjaar en kleur. Maar het zal nog even duren vrees ik.

In Rotterdam was ons doel het Fotomuseum en met name de tentoonstelling van de Amerikaanse fotograaf Nicolas Nixon. Hij begon halverwege de jaren 70 met het fotograferen van zijn vrouw met haar drie zussen. In de beginjaren waren de zussen tussen de 25 en 15 jaar oud. Daarna is hij ieder jaar een foto blijven maken van de zusjes. Steeds gegroepeerd in dezelfde volgorde.

Een fascinerend beeld van vier mooie vrouwen, door de jaren heen ouder wordend, de blik in de ogen veranderend. Je vraagt je af: wat is er allemaal gebeurt in hun levens? Dat vertelt het verhaal van de foto’s niet.

Vooral omdat de vrouwen van mijn leeftijd zijn vind ik dit een boeiende en confronterende reis door hun levens.

Na het bekijken van de tentoonstelling liepen we door naar Hotel New York,  het voormalig kantoor van de Holland Amerika Lijn. Een prachtig, stijlvol gebouw, zowel de buitenkant  als binnen.

Het contrast met het ernaast staande, hoogste gebouw van Nederland, de Montevideotoren is erg groot.

Eind 1957  vertrok ons gezin met een soortgelijk schip, vanaf deze plek naar Zuid Afrika. Het was een Engels schip, ik kon me maar niet herinneren hoe het schip heette, maar nu ik dit logje schrijf schiet het me ineens weer te binnen:  The Union Castle.   

Het is een nostalgisch restaurant, en het staat vol met zaken die aan die goede oude tijd herinneren.

Zoals deze schattige koffertjes, waar kleine meisjes, zoals ik vroeger was, heel blij mee te maken zijn.

En grappige blikken mannetjes met koffertjes. Te koop voor weinig geld.

Voor wie geïnteresseerd is in Fotografie en met name portretfotografie, bezoek de tentoonstelling in het Fotomuseum, het is er nog tot 28 maart. Je kunt er vlakbij parkeren, buiten als je een chipknip hebt, en in de parkeergarage met creditcard of gewoon geld. En daarna zeker even in Hotel New York koffie drinken of lunchen (of een high tea) en even uitkijken over het water naar de Zwaan en de bijzondere skyline van Rotterdam.

Vandaag stond ik op de plek waar wij, mijn ouders, elfjarig zusje, éénjarig broertje en ik, 52 jaar geleden op een donkere koude winteravond aan boord van een groot schip gingen. We voeren in een week of zes naar Kaapstad.

Daarvoor kwam ik niet naar Rotterdam, maar het Fotomuseum bleek vlak naast Hotel New York te liggen, het voormalig gebouw van de Holland Amerika Lijn. Over dat alles later meer.

Rotterdam is een boeiende stad met z’n vele bijzondere hoogbouw. Mooie architectuur dat daar goed past. Bijzondere bruggen. Altijd als ik in Rotterdam ben schijnt de zon en is de hemel strakblauw. Zo ook vandaag. Wel berekoud!

Vanochtend sneeuwde het weer. Ik hoop dat het zulk weer blijft tot in maart. En dan het dan in één dag overgaat in lente.

Maar vanochtend sneeuwde het dus – joepie – en ik wilde wel eens de weidsheid van het winterlandschap ervaren. We reden naar de Kop van het Land en voeren met de pont naar  Brabant, de Biesbosch. Het was er stil en rustig. Slechts een enkele wandelaar met verrekijkers en camera kwamen we tegen. Het was koud, er stond wat wind, maar ik kreeg het al snel warm. Omdat ik deze foto eerst in stukjes moest knippen, waar ik even mee bezig was, komt de rest later!

Soms zijn de luchten zo mooi dat ik wel een hele dag in een hangmat zou kunnen liggen, kijkend naar de overdrijvende wolken. Met de camera in de hand.

Gisteren hebben we even een stukje door het Liesbos (bij Breda)  gewandeld. Er lag wat sneeuw en de zon scheen. In deze tijd van het jaar schijnt de zon mooi door alle nog hangende blaadjes.