Ik wilde zaterdag even naar het Mastbos. Voordat alle bladeren uit de bomen gedwarreld zijn en op de grond liggen. Ook een mooi gezicht hoor, dat bruine pak knisperende bladeren.

Zaterdag heeft mijn voorkeur als het om het weekend gaat. Zondags loop iedereen er. Mensen, oud en jong, honden. Gezellig, maar ze lopen soms  zo in beeld!

Het was zonnig zaterdag, met een vleugje mist er al doorheen. We verwachtten, wegens de nachtvorst, geen paddestoelen aan te treffen. Daarom had ik de macrolens thuis gelaten. Het viel heel erg mee. Er waren juist veel paddestoelen, we moesten nog uitkijken dat we er niet op trapten!

Op een grote boomstronk wemelde het van de paddestoelen, bovenop een enorme schaalvormige.

Behalve hele grote die je al van een sftand zag waren er ook vele kleintjes, porcelijnzwammetjes heten ze geloof ik. Als ballerina’s stonden ze te wiebelen op hun steeltjes.

Toen we het bos uitliepen ging de zon alweer onder.