Dat was een heerlijke bui gisteravond! Gelukkig hier geen bomenuitdegrondrukkende storm, dus geen schade. Het spinnetje moest wel even z’n webje herstellen.

De klaproosjes bloeien nog gewoon lekker bij mij in de tuin .

Een zweefvliegje probeert steeds een hommel van een bloem af te jagen.  Alsof er niet genoeg bloemen zijn!

Nou ja stop, stop …..  Ik zet het loggen even op een laag pitje. Ik hou zeg maar zomerreces.
Nog even wat bloemetjes uit m’n tuin, voor en na de bui van vanmiddag.

Het is lekker opgefrist nu. Van mij had na de bui de zon wel weer mogen doorkomen, maar als dat morgen wordt vind ik het ook ok.

Fijne zomer allemaal, kom weer heelhuids terug uit verre exotische oorden en nabije nederlanden. Tank bij, rust uit, geniet van de zon (met mate), leef je uit, zet de bloemetjes buiten en doe nieuwe ervaringen op.

Het is gewoon te warm. Om achter de laptop te zitten, om te fotograferen, overal voor eigenlijk. Als ik al foto’s maak, àls ik ze al klaarmaak, dan ben ik nog te lamlendig om ze hier te plaatsen. Vanochtend stond ik, ondanks dat ik kon uitslapen zoveel ik wilde, al om half zeven naast mijn bed. Warrum!  Alles  tegenover elkaar open gezet. En me vandaag maar koest houden, want thuis heb ik geen airco.

Hieronder wat foto’s van afgelopen week. Zo ongeveer dan.

Het graan staat al lekker vol op het land. Ik hou van velden vol met iets. Met graan bijvoorbeeld dus, of koolzaad, of klaprozen, of tulpen, of papavers of paardenbloemen!  Het is een heerlijk rijk gezicht.

Vorig jaar had ik enkele papavervelden ontdekt in de buurt van Dussen, Brabant. Dit jaar ging ik weer op zoek, maar noppes. Misschien kunnen papavers maar één keer op hetzelfde land groeien? Jammer. Toen maar aardappelvelden gefotografeerd.

Mooi die strak opgesneden walletjes!

Zomaar wat plaatjes uit mijn tuintje. Het is nog niet veel bijzonders, deze zomer en najaar wordt het verbouwd. Tot die tijd vermaak ik me onder andere met de eenjarigen die ik heb gezaaid en zie zichzelf van het mengsel van vorig jaar hebben uitgezaaid.

De cosmos lukt me nooit zo goed als ik die zelf uitzaai. Ik heb een plantje gekocht en hij doet het goed, staat vol knoppen.

Dit was een bijna onzichtbaar spinnetje dat voor m’n neus hing te bungelen terwijl ik bezig was de lavendel te fotograferen.

Deze palmpjes groeien ook in mijn tuin, leuk hè, zo’n tropisch beeld?

Een klaproos met donker hart is uit zichzelf in een pot gaan groeien en bloeien.

Dit engerdje zit hier wel heel decoratief te wezen, maar brrrrrr…

De hommel kwam even langs mijn neus zoemen toen ik met de blauwe bloemen bezig was, alsof hij wilde zeggen: ik poseer wel even voor je..

Nee, dit is geen bollenveld. ook geen bos tulpen.Het is het hart van een hortensiabloem in knop.

Misschien weet iemand wat ik hier heb. Hij begon lekker te groeien in de pot waar vorig jaar de passieflora stond. Maar die heeft de winter ook in de schuur niet overleefd. In de plaats daarvan ontstond een plan=t die ik eerst even aanzag voor een hortensia, met grote groene bladeren. Dit lijken wel vruchtjes van een … paprika, komkommer???

Onze hommel deed erg z’n best. Hommels zijn best onhandige beestjes en af en toe stapte hij heel onhandig over naar een volgende bloem en landde dan soms een verdieping lager.

Het leven van een hommel gaat niet over rozen, dat van de luizen echter wel, helaas. Dit troepje zag ik op de enige roos die ik heb. Kort voordat ik ze met de plantenspuit gevuld met sop en spiritus, te lijf ging.

U mag even meegenieten van mijn pogingen een hommel in de vlucht te fotograferen. Ik ging hiervoor, met de macrolens op de camera, op een krukje voor de planten zitten waar ik ze zag. Dit keer probeerde ik niet zo snel mogelijk scherp te stellen op een stilzittende hommel, maar op een net wegvliegende hommel. Ik wilde de vleugeltjes in beweging zien. Die vleugeltjes bewegen vliegens- (of moet ik zeggen hommel-) vlug. Omdat ze vooral op een plant zaten die een beetje in de schaduw van de japanse esdoorn staat was het lastig in te stellen. Ik besloot maar de iso op maximaal te zetten. De sluitertijd moest namelijk zo kort mogelijk. En dat gaat niet als je met je diafragma onvoldoende kunt bijsturen. Daarom dus de gevoeligheid van de sensor zo hoog mogelijk maken.  Als ik met de macrolens ook de diafragma te groot zou maken zou er van de scherptediepte niets overblijven. En dat is al lastig voor een stilzittend onderwerp, laat staan voor een bewegelijke hommel. De hoge iso zorgt wel voor veel ruis.

Enfin, dit zijn enkele van de resultaten. Ik denk dat een beter resultaat een puur lucky shot zou zijn, of het resultaat van een studio-opname. Een plant met bloemen in een perfect belichte ruimte zetten, camera op statief en gericht op de bloem. Hommeltjes loslaten. Het diafragma zo klein mogelijk, iso ook, sluitertijd zo kort mogelijk, eventueel flits van verschillende kanten. Tja, maar daar heb ik dus geen zin in. Dat vind ik onnatuurlijk. Dan maar een onscherpe opname.

Als iemand nog tips heeft, ik hou me aanbevolen.

Vandaag na het werk ben ik weer even naar ‘mijn’  klaproosveldje in het buitengebied van Oosterhout gereden. Eigenlijk is het een korenveld, althans dat was het vorig jaar. Nu staan er zo ongelooflijk veel klaprozen en nauwelijks koren, dat ik denk dat er geen koren is gezaaid dit jaar. En de klaproos vrij spel heeft.

Ik wilde weer gaan kijken omdat het vorige week wat somber weer was. Langs de weg in en rond Breda ziet het hier en daar helemaal rood van de klaprozen.

Er stond een lekker windje en het was een mooi gezicht hoe alle klaprozen hun rode kopjes eerst naar de ene kant bogen en vervolgens weer de andere kant op.

Waar ik vorige week nog heel voorzichtig langs de kant van het veld liep, om geen boer op m’n nek te krijgen die het natuurlijk niet leuk zou vinden als ik z’n gewas plat zou trappen, kon ik nu gebruik maken van enkele paadjes die al platgetrapt waren door de klaprozen heen. Vandaar dat me nu opviel dat er nauwelijks of geen koren staat.

Ik had gehoord dat er in Dordrecht langs de Smitsweg een hele strook korenbloemen, margrieten en klaprozen was ingezaaid. Daar ben ik dus ook nog even langs gereden.

Ik zat in de tuin wat om me heen te kijken toen er een hommel langs me vloog. Hij ging naar de blauwe bloempjes in het logje hieronder en ik deed een paar pogingen ‘m daar op te fotograferen. Dat lukte niet. Op ieder bloempje zat hij zo kort dat ik geen kans zag scherp te stellen. Even later zag ik ‘m naar de cosmos vliegen. Van deze bloemen was hij duidelijk meer gecharmeerd want hij bleef lang zitten. Ik kwam ernaast zitten en richtte de camera. Van bloem tot bloem ging hij, eerst vliegend, later bedacht hij dat erheen lopen ook wel makkelijk ging. Hommels zijn wat onbeholpen wandelaars, maar hij kwam zonder te vallen van de een naar de andere bloem. Iedere bloem werd uitgebreid ‘besnuffeld’.

Er had zich iets uitgezaaid in een van de bakken in mijn tuin. Maar ik had geen idee wat. Onkruid? Dat kon ook, het hele fijne blad deed geen belletjes bij me rinkelen.

Het duurde lang voordat er wat beweging kwam in de hele kleine groene knopjes die waren ontstaan.

Er kwam wat wits uit en naderhand werd het wit ook een beetje blauw.

De piepkleine bloempjes die tevoorschijn kwamen werden helemaal blauw.

En het werd een klein rond, blauw bolletje.

Maar wat het is? Geen idee. Maar ik vind het mooi, dus het maakt me niet uit hoe het heet.

Vorige week ben ik even gaan kijken of er al klaprozen bloeiden op het graanveld in Oosterhout. Behalve een enkele was er nog niet veel te zien. Wel ontzettend veel knoppen, het zag er veelbelovend uit!

Dan maar wat graan fotograferen…

Vandaag ben ik er weer langs gegaan, en ditmaal zag het er wel even anders uit! Zet je zonnebril maar op want dit logje is heel erg rood!

Monet zou z’n hart ophalen!