Vorige week brachten wij een bezoekje aan Arboretum Trompenburg in Rotterdam. Een oase van rust, een sprookje midden in de stad.

Alles was getooid in prachtige herfstkleuren.

Er vlogen nog verschillende bijtjes en vlindertjes rond de nog bloeiende bloemen.

Deze jonge zwaan was z’n moeder kwijt. Zo interpreteerde ik het althans en ik had medelijden. Hij zwom ineens onder me door terwijl ik op het bruggetjes stond. Schreeuwde en zwom een rondje rond de eenden. Daarna kwam hij of zij met een vaart weer terug, links en rechts kijkend, Mamaaaaaaaa!

Het was mooi, rustig weer. Maar als er een klein windvlaagje kwam dwarrelden de bladeren uit de bomen. Het zal niet lang meer duren of ze zijn kaal. Tot het voorjaar, als er weer fris groen aankomt.

Als je wilt kun je een workshop Macrofotografie volgen in het Arboretum.