Morgen is het 1 januari 2012 en begin ik aan mijn 365 project. Iedere dag een Instagramfoto. Die komen te staan in de pagina bovenaan dit weblog.

Tot volgend jaar!

Ik wens iedereen fijne, gezellige kerstdagen toe. En voor 2012 gezondheid en voorspoed. Als dat er is, is de rest niet meer zo belangrijk. Toch hoop ik ook dat u fijne mensen ontmoet, mooie dingen met hen kunt delen, de waarde in kleine dingen kunt ontdekken en straks kunt terugblikken op een waardevol 2012.

Het is dit jaar wat rustig geworden op dit weblog. Dat heeft enerzijds te maken met misschien iets minder inspiratie, en, dat geef ik grif toe; enige luiheid voor wat betreft het webklaar maken van de foto’s, anderzijds met het feit dat ik dit weblog openbaar wil houden, waar ik mijn persoonlijke weblog gedwongen op slot moest zetten. Ik leef niet meer alleen en daar moet ik rekening mee houden. Waar ik met gemak een open boek ben voor anderen, mijn mening heb en die ook ventileer, zijn anderen dat niet gewend en willen dat niet. U zult zeggen, ja maar dit is een fotoblog. Dat klopt, maar een fotoblog zonder een persoonlijk woord is zielloos. Vind ik. En omdat ik dit weblog absoluut openbaar wil houden en het al erg genoeg vind dat het andere weblog alleen toegankelijk is voor mensen die van mij de sleutel krijgen, heb ik steeds meer de neiging alleen foto’s te plaatsen, zonder context. Ik moet hier een weg in vinden die voor mij goed voelt en die tegelijk zorgt dat ik geen confrontatie krijg met mensen die het moeten hebben van de roddel en achterklap. Ik wil deze figuren niets in handen geven, helemaal niets en ik gun ze ook geen stiekem kijkje in mijn, in ons leven. Ook dit is een persoonlijk weblog. Wat is er persoonlijker dat dat te tonen wat je raakt? Ik deelde dat altijd graag en probleemloos met u, en ik wil terug naar de vrijheid die ik daarin voelde. Ik ben voor vrijheid. Ik ben voor leven en laten leven. Ik ben voor respectvol omgaan met mensen. Ook via internet.

Het fotograferen met de iPhone is eenvoudig en voor een Smartphone is de camera verbluffend goed. Daarbij komt het Instagram effect, wat de een geweldig vindt en de ander niets. Ik heb daar al eens een stukje over geschreven.

Bianca deed ook mee aan de blogkermis en doet aan een 365 dagen project. Veel mensen deden of doen een 365 project. Marjan maakt bijvoorbeeld 365 dagen iedere dag een …. muis!  Ik wil het mezelf niet zo moeilijk maken en ga een 365 Instagram project doen. Ik ga het proberen. Iedere dag één Instagramfoto, dat kan toch niet zo moeilijk zijn? Het enige probleem zou zijn dat ik het vergat, daarom heb ik het in mijn iPhone agenda gezet, iedere dag krijg ik een melding dat ik een foto moet maken.

Ik ga een aparte pagina maken om de Instagram365 foto’s allemaal mooi op een rijtje te kunnen zetten en die zie je straks bovenaan in dit weblog. Ik begin op 1 januari 2012!!

Ik fotografeer wel, maar haal de foto’s vaak niet eens naar de harde schijf om ze groot te bekijken, laat staan dat ik er verder nog iets mee doe. Geen zin achter de laptop te zitten, vind de foto’s de moeite niet waard, en nog wat redenen, zoals druk met andere dingen en andere weblogs.

Daarbij heb ik steeds meer het gevoel, dat zich overigens op gezette tijden aan mij opdringt, dat ik alles al wel eens heb gefotografeerd. Waarbij de verveling opduikt, en de behoefte iets anders te doen dan wat ik steeds doe, iets dat weer wat meer van mijn creativiteit eist.

Zoals je hier rechtsonder in de kolom kunt zien experimenteer (zeg maar fröbel) ik regelmatig met Instagram.

Laatst was ik op de boekpresentatie van het waslijntjes boek, een prachtig fotoboekje waarvan ik het eerste exemplaar in ontvangst mocht nemen (zie mijn waslijntjesblog) en ontmoette daar Irene Vermeij. Van Irene staan verschillende foto’s in het boek. Irene fotografeert behalve waslijntjes (dat is dus een tic waar meer mensen last van hebben), vooral dingen die net even anders op de foto komen. Zij experimenteert met scherptediepte, licht, vlaktevulling, en laat daarbij alle regels voor het maken van een ‘goede foto’ links liggen. Denk buiten het boekje, fotografeer buiten de kaders. Het is verfrissend en verrassend. Het Instagrammen is dat ook wel, ook al geven veel mensen erop af. Irene gaat daar verder in met speciale camera’s en lenzen en doet ook aan analoge fotografie.

Ik ga binnenkort eens bij haar langs in Amsterdam. Ik vind daarbij Amsterdam een prachtige fotogenieke stad, in de jaren zeventig liep ik daar vaak na of tijdens het werk te fotograferen.

Dus wie weet staan hier straks wel heel ander soort foto’s.

(De foto is nu goed gedraaid)

Eerlijk gezegd zag ik tijdens het fotograferen ook alleen dat er een musje zat.

Na wat bewerkingen kwam dit eruit.

Een ander voorbeeld:

En daar maakte ik dit van:

Naast de ‘gewone’ fotografie vind ik het leuk hiermee te spelen.
Ik experimenteer met allerlei onderwerpen, het ene is beter geslaagd dan het andere.
Meer Instagram foto’s van mij vind je hier.
En in de kolom rechts komen automatisch mijn laatste Instagrams te staan.

Rond 22 augustus zou er een migratie plaatsvinden bij web-log. Er zou worden overgestapt van Typepad, naar WordPress. Een goed idee, slechter kon het nooit worden dan met Typepad, en bovendien kende ik WordPress omdat ik dat ook hier gebruik en op mijn andere weblogs. Een prachtig, intuïtief systeem dat zichzelf wijst. Overzichtelijk en helder, zo moet het ook zijn, want bloggers zijn geen IT’ers en willen hun tijd niet verdoen aan zoeken naar bepaalde opties. Het zou in één nacht worden overgezet van Typepad naar WordPress.

Zou, want er ging iets helemaal niet goed. Ten eerste werd de stekker er geheel tegen de belofte in, direct bij alle bloggers uitgetrokken. Daarna duurde het maar en duurde het maar, en nu, bijna drie weken later is het nog altijd onduidelijk hoe lang het nog duurt, en wat veel mensen zich nu beginnen af te vragen: komt het er ooit nog van? Velen hebben geen export gedaan van hun weblog en zij die dat wel hebben gedaan en deze niet direct hebben geïmporteerd in een nieuw weblog, hebben wel de beschikking over de teksten maar niet over de grafische bestanden van hun weblog. Wat betekent dat een fotoblog dus, tenzij wel geïmporteerd in een ander weblog toen webstreepjelog nog online stond, alles kwijt is en gewoon weer opnieuw kan beginnen.

Ik was altijd al sceptisch naar web-log toe, de overgang naar Typepad maakte dat nog erger, en ik vroeg mij af waarom iemand persé bij web-log zou blijven als deze onder de vlag van WordPress verder ging en niet gewoon rechtstrééks bij WordPress.com een nieuw weblog zou aanmaken, de oude logjes exporteren zodra alles weer online was en importeren bij het WP-blog. Maar je hebt van die trouwe die-hards, die willen er blijven, alleen die zijn er nu wel steeds minder.

Daarom is Uitwijkpost in het leven geroepen. Eerst om mensen een plek te geven hun ei kwijt te raken nu ze dat niet meer konden op hun eigen blog, daarna om de vele overstappers de ruimte te geven hun nieuwe weblog  (vaak WordPress, maar ook Blogger en puntnl of onder eigen domein) bekend te maken. Het ei raak je niet makkelijk kwijt op een vreemd plekje en daar werd practisch geen gebruik van gemaakt. Wel staat er al een hele lijst met overstappers.

Daarom dit logje. Heb/had je een weblog bij webstreepjelog, ben je overgestapt naar een ander weblog, tijdelijk of permanent, geef je nieuwe adres daar door. En kijk direct even of het oude vertrouwde weblog waar je graag kwam misschien een doorstart heeft gemaakt en hier terug te vinden is. Een soort EHBO post voor voormalige webstreepjebloggers.

Ik heb het even druk met van alles en niets. Ze komen, even geduld.

En nog een:

Ik vind die foto’s hier niet passen, dus maar een apart fotolog daarvoor gestart: http://instamargo.wordpress.com/

Wat vindt u van dit soort foto’s?