Het gebied rond de Harz is in juli één groot graanveld. Waar je ook rijdt, rondom zie je glooiende landschappen met gele graanvelden. Sommigen al tot rollen verwerkt waarbij dan een okergeel stoppelveld achterblijft. Het is een prachtig gezicht, eerlijk gezegd vind ik dit mooier dan de Harz zelf. Het geeft een heel vrij en ruimtelijk gevoel.

De Harz ligt voor het grootste deel in wat voorheen de DDR was. Grote tijd ontoegankelijk, of in ieder geval niet erg makkelijk te bezoeken. Quedlinburg ligt ook in het voormalig Oost-Duitse gebied. Het is een middeleeuws stadje dat juist misschien vanwege de lange tijd onder communistisch bewind nog in oude luister kan worden hersteld. Onder de communisten was er geen geld voor herstel of renovatie. Zelfs een lik verf kon er vaak niet af.  Maar afbreken en iets nieuws, een wanstaltig modern gebouw dus, er voor in de plaats neerzetten kon ook niet. Gelukkig.

Nu wordt het hele stadje onder handen genomen en het resultaat mag er zijn.

Er is nog veel te doen en op verschillende plaatsen werd hard gewerkt.

Quedlinburg, onthouden, en bezoeken als je er in de buurt bent!

Dat was even een mooie lucht vanmiddag! (Ik heb het wel een klein beetje aangedikt)

Sinds een paar weken heb ik er een nieuwe camera bij. Fotocamera, videocamera, internet, navigatie, leuke en handige apps, enzovoort.

De eerste iPhones liet ik aan me voorbij gaan. Maar nu de iPhone 4 een 5 mp camera heeft en ik toch toe was aan een nieuw toestel liet ik me overhalen. Ik reserveerde een toestel en kon ‘m direct na m’n vakantie al ophalen.

Ik heb er geen spijt van.  Wat een geweldig apparaat! De iPhone 4 heeft een prachtig scherp scherm, onder alle hoeken, zoals je op de foto hieronder kunt zien.

Het internet is echt ontzettend snel. Thuis maak ik gebruik van mijn eigen wifi en op het werk van de Hotspot van T-Mobile, dat ook gratis is bij een abonnement. Maar ook als ik gebruik maak van het mobiele internet werkt dit goed en snel.

Het is even wennen aan de plaats waar de lens zit, dit maakte dat de eerste foto’s die ik ermee maakte allen voorzien waren van een roze vlek; mijn vinger.

Deze twee foto’s maakte ik onlangs toen wij in Kijkduin waren, op het strand.

Met vinger:

En zonder!

De vakantiebestemming dit jaar is de Harz. De rit naar de Harz, zo’n 500 kilometer, is geen straf. Vooral als we in Duitsland rijden genieten we we van het landschap. De blauwe lucht, vele witte wolken en het geel van de graanvelden in het glooiend landschap geven een fraai uitzicht. We hebben een hotel geboekt in Hahnenklee, een klein plaatsje bij Goslar.

Als we op het balkon van onze hotelkamer in Hahnenklee zitten, kijken we uit op dit Noorse kerkje.

Het kerkje is geheel uit hout opgetrokken. Ook de verbindingen zijn gemaakt van hout. Er komt geen spijker of schroef aan te pas.

Zelfs de dakpannen, dakbedekking kun je hier beter zeggen, zijn  gemaakt van gespleten houten schijven.

Het glas in lood raam, dat je ook op de foto hierboven, naast de deur ziet, toont een symbool dat we later ook in een geheel andere context tegen zullen komen.

We zitten dicht bij Goslar, een mooi en gezellig stadje waar, net als zoveel hier, mooie vakwerkhuizen staan.

Het is de eerste dagen van onze vakantie loeiwarm en we puffen wat af.

Zoals ik al schreef in de reactie bij Rian, hieronder, loopt er momenteel nog te veel om me heen om met de vakantiefoto’s aan de slag te gaan. Ik moet even rust hebben om achter de laptop te gaan zitten, de foto’s allen te bekijken, te selecteren en dan te bewerken en te plaatsen.

Tussendoor even een zoethoudertje. De papavers die ik vorig  jaar in de buurt van Dussen (Brabant) fotografeerde stonden er dit jaar niet. Niet alleen die ik fotografeerde, maar ook geen nieuwe oogst (ik zal jullie even voor zijn ). Jammer. Maar ik had wel een paar gedroogde papaverbollen meegenomen en het zaad eruit tussen mijn wildebloemenmengsel in de bakken gestrooid. Omdat ze in bakken staan en niet heel veel ruimte hebben zijn ze aanmerkelijk kleiner dan die in het open veld staan. Maar wel mooi! Deze zijn na de regenbui genomen.

Vanaf volgende week loopt hier alles weer zoals het hoort te gaan en heb ik wat meer tijd alleen hier.

We zijn alweer ruim een week terug van vakantie en ik kan er nog niet zo goed toe komen om de foto’s te selecteren, bewerken en plaatsen. We waren twee weken in en om de Harz, in Duitsland en in de voormalige DDR.

Dit is de allerlaatste foto die ik maakte. Het geeft wel een mooi beeld van het gebied rond de Harz, de vele graanvelden, de prachtige luchten.

De rest volgt!

Dat was een heerlijke bui gisteravond! Gelukkig hier geen bomenuitdegrondrukkende storm, dus geen schade. Het spinnetje moest wel even z’n webje herstellen.

Ik zou nooit boer(in) willen zijn. Het zou het romantische gevoel dat ik erbij heb snel om zeep brengen. Dat neemt niet weg dat ik graag op het boerenland rondkuier. Wijds en stil, daar hou ik van.

Gisteren wilde ik, ondanks mijn zomerreces, toch even naar de graanvelden. Kijken hoe het ermee staat. Het gaat erg snel namelijk. Ik zag vorige week een boer die zijn graan al in balen had verpakt! Dus ik trok erop uit, de Dordtse polders in. Dat is genieten!  Het is er doordeweeks zo rustig. Ik rij wat rond en stop dan wat en stap uit en loop een eindje en ik kijk voor de vorm in m’n spiegel als ik op de rem trap, ik kan dat ongestraft vergeten. Af en toe rijdt er een landbouwvoertuig, soms een eenzame fietser…

De koeien en paarden die ik zag hadden het moeilijk. Ten eerste snap ik niet waarom er geen situatie voor wat schaduw voor die beesten wordt geschapen, de schapen, nu we het er toch over hebben , moeten het helemaal warm hebben in hun wollen jasjes. Bovendien werden ze lastig gevallen door de dazen. Ze lieten dat merken door flink met de staarten te wapperen en met de poten te schoppen. Zelf werd ik ook belaagd.

De klaproosjes bloeien nog gewoon lekker bij mij in de tuin .

Een zweefvliegje probeert steeds een hommel van een bloem af te jagen.  Alsof er niet genoeg bloemen zijn!