Tjoek tjoek
Published 30 May 2010 | 
Sinds een aantal jaren wordt er ieder jaar het evenement Dordt in Stoom georganiseerd. Hoewel het me erg leuk lijkt die oude schepen en treinen had ik het nog nooit gezien. Mij te massaal, er komen drommen mensen op af. Maar gisteren en vandaag hoorden we steeds het hese fluiten van de stoomtrein en werd ik toch wel nieuwsgierig. Vandaag, toen het eindelijk ophield met regenen en de zon een poging deed erdoorheen te komen zijn we naar een punt gereden langs het spoor waar de trein de hele dag heen en weer reed en waar je makkelijk kon komen. Toen we ter bestemder plekke aankwamen reed de trein net voorbij. Hm, dan maar wachten op het volgende ritje. Er stonden klaprozen langs het spoor, kon ik me daar intussen mee vermaken.
Ik begon rond te kijken naar een leuk plekje om goed uitzicht te hebben. Langs het spoor staan hekken, daar achter staan betekent door het hek fotograferen. leek me niet zo. Ik kon wat hoger gaan staan en iets dichter bij lag een bergje zand, daar zou ik ook op kunnen staan. Terwijl ik mijn aandacht richtte op de klaprozen kwamen er steeds meer mensen. Een meneer met camera keek wat rond en ging toen op het bergje zand staan. Jan stond intussen, als geboren en getogen Dordtenaar twee niet-Dordtenaren de geschiedenis van 60 jaar Dordt bij te praten. Ik liep wat heen en weer en benijdde de meneer op het bergje niet, hij kon alleen maar stilstaan. Als hij zijn bergje zou verlaten om de benen even te strekken zou deze bezet kunnen worden. De treinen rijden om het half uur en een half uur wachten is dan nog best lang. Af en toe piepte de zon door de wolken en ik hoopte dat dat ook zou gebeuren als de trein langs kwam.
Maar, daar kwam hij dan eindelijk, vooraf aangekondigd door langdurig fluiten. Van verre zagen we dikke rookpluim.
Helaas stond er net een meneer in de weg, die zo nodig tussen mij en de trein moest gaan staan. Zal volgende keer vragen of hij een wat minder opvallend jack wil aandoen. Let ook even op de mensjes uit de kleine raampjes hangend. De trein reed door en ik kreeg meer kansen.
We kregen de stinkende rook over ons heen. Dat was lang geleden dat ik een stoomtrein zag rijden. Vroeger reden ze natuurlijk veel vaker en ik zal ook wel eens met een hebben gereden, maar als ze op stations stonden stoom af te blazen. vond ik ze maar eng.
Mooi, die gedruppelde klaproos.
Ja , je snapt niet dat die mensen meer rekening houden met ons.
Maar goed daarna heb je herkansing gehad en die stoomloc heb je mooi vastgelegd.
Mooi stukje nostalgie, maar je moet er niet aan denken dat die stinkdingen iedere dag zouden rijden.
Het zijn stevige vervuilers, maar wel prachtig om te zien!
Ik zou willen dat er wat meer van rondreden.
Heerlijk rustig zo zonder muziek, meestal staat er hier wel iets aan en dan begon ineens jouw deuntje daar doorheen te spelen
Vrouwe Margot,
Mijn vader is een gepensioneerd treinbestuurder, maar met stoomlocs heeft hij nooit gereden, die waren ze bij ons in de jaren vijftig aan het vervangen door elektrische treinen. En diesels, natuurlijk, daar reed hij nog het liefste mee.
Hij was eigenlijk van opleiding ‘draaier’, of metaalbewerker; hij maakte dus assen en gereedschappen en andere vormen middels een draaibank. Toen hij ongeveer 35 jaar was, werd in Brugge de draaierij bij ‘den ijzeren weg’ opgedoekt en kreeg hij de kans om machinist te worden. Mijn vadertje zette zich opnieuw aan het studeren en waratje, hij haalde het! Fier mocht hij vanaf dan zijn nieuwe uniform dragen. Het spreekt vanzelf dat daar ook een flinke weddeverhoging bij hoorde en mijn ouders besloten dan ook een huisje te kopen.
Als u straks hieronder klinkt en een beetje doorscrollt, kunt u hem zien zitten in zijn stuurcabine (derde foto).
Met vriendelijke groeten,
De Drs.
http://drs.punt.nl/index.php?r=1&id=467644