Tjoek tjoek
Sinds een aantal jaren wordt er ieder jaar het evenement Dordt in Stoom georganiseerd. Hoewel het me erg leuk lijkt die oude schepen en treinen had ik het nog nooit gezien. Mij te massaal, er komen drommen mensen op af. Maar gisteren en vandaag hoorden we steeds het hese fluiten van de stoomtrein en werd ik toch wel nieuwsgierig. Vandaag, toen het eindelijk ophield met regenen en de zon een poging deed erdoorheen te komen zijn we naar een punt gereden langs het spoor waar de trein de hele dag heen en weer reed en waar je makkelijk kon komen. Toen we ter bestemder plekke aankwamen reed de trein net voorbij. Hm, dan maar wachten op het volgende ritje. Er stonden klaprozen langs het spoor, kon ik me daar intussen mee vermaken.
Ik begon rond te kijken naar een leuk plekje om goed uitzicht te hebben. Langs het spoor staan hekken, daar achter staan betekent door het hek fotograferen. leek me niet zo. Ik kon wat hoger gaan staan en iets dichter bij lag een bergje zand, daar zou ik ook op kunnen staan. Terwijl ik mijn aandacht richtte op de klaprozen kwamen er steeds meer mensen. Een meneer met camera keek wat rond en ging toen op het bergje zand staan. Jan stond intussen, als geboren en getogen Dordtenaar twee niet-Dordtenaren de geschiedenis van 60 jaar Dordt bij te praten. Ik liep wat heen en weer en benijdde de meneer op het bergje niet, hij kon alleen maar stilstaan. Als hij zijn bergje zou verlaten om de benen even te strekken zou deze bezet kunnen worden. De treinen rijden om het half uur en een half uur wachten is dan nog best lang. Af en toe piepte de zon door de wolken en ik hoopte dat dat ook zou gebeuren als de trein langs kwam.
Maar, daar kwam hij dan eindelijk, vooraf aangekondigd door langdurig fluiten. Van verre zagen we dikke rookpluim.
Helaas stond er net een meneer in de weg, die zo nodig tussen mij en de trein moest gaan staan. Zal volgende keer vragen of hij een wat minder opvallend jack wil aandoen. Let ook even op de mensjes uit de kleine raampjes hangend. De trein reed door en ik kreeg meer kansen.
We kregen de stinkende rook over ons heen. Dat was lang geleden dat ik een stoomtrein zag rijden. Vroeger reden ze natuurlijk veel vaker en ik zal ook wel eens met een hebben gereden, maar als ze op stations stonden stoom af te blazen. vond ik ze maar eng.
Rood
Er zijn er nog niet heel veel;, maar toch kom ik ze nu al regelmatig tegen. Klaprozen. Ik hou van het heldere rood, de tere transparante blaadjes als zacht papier, zo mooi als de zon er doorheen schijnt. Ze waaien zachtjes mee in de wind. Fier staan ze op iele, behaarde steeltjes. Ze kleuren de bermen mooier.
Fietstocht door de polder
Ik fiets niet vaak, ben echt een gelegenheidsfietser. Het moet mooi weer zijn, niet winderig, nat of koud. Vandaag was zo’n dag.
We waren nog maar nauwelijks op weg of we kwamen de eerste klaprozen van dit jaar tegen . Althans in Nederland, op Madeira stonden ze in maart al te bloeien.
Tegen een talud stond een groepje.
Na een lange fietstocht (voor mijn doen dan) en mijn zadel behoorlijk hard bleek, gingen we zitten in een natuurgebied waar de boterbloemen vrolijk staan te bloeien.
Een zwaan kwam koninklijk langs ‘varen’.
Ik liep wat naar het water en een libel schrok van mij op. Ik stond stil en wachtte waar hij zou gaan zitten. Dat was een paar stappen verder.
Iedere keer vloog de libel op en ging aan een ander takje hangen. Hij vond het prima dat ik hem tot dicht naderde en vanuit alle hoeken fotografeerde.
Net als de zwaan leek hij te weten dat hij mooi was en spreidde zijn vleugeltjes voor me.
Fly high!
Ik loop al fotograferend veel naar beneden te kijken. Maar soms richt ik de blik omhoog. Dan hoor ik iets zoemen..
Dit zweefvliegje was zo aardig zo lang boven mijn hoofd te blijven zweven dat ik op het piepkleine stipje kon scherpstellen.
Twee andersoortige zweefvliegers.
Een … (wie het weet mag het zeggen)
Meeuwen…
En een laagvliegend KLM toestel dat desondanks in de wolken verdween.
Dordtse Biesbosch
Omdat het eindelijk weer eens fatsoenlijk weer was zijn we een wandeling door de Dordtse Biesbosch gaan maken.
Het is er lekker rustig en ook redelijk begaanbaar. Na een hevige regenbui kun je beter laarzen aandoen.
Een vlindertje kwam voorbij vliegen met bijzonder oranje gekleurde vleugel-delen. Het is net of die oranje delen er apart aangezet zijn. Ik baande mij een weg door de brandnetels, maar hij wist net als ik dichtbij genoeg was en scherp stelde, steeds weer uit mijn beeld te ontsnappen. Uiteindelijk kon ik ‘m fotograferen, maar niet zoals ik het zou willen.
De oranje-wit combinatie is rijk vertegenwoordigd in de Biesbosch.
We liepen weer terug langs de dijk, waar de schaapjes lagen te genieten van het aangename zonnetje.














































Recent Comments