Klopt, ik ben een categorie vergeten: de gewonen. Al heb je daar ook categorieën in. Ik heb zelfs nog ergens een foto dat mijn vader (enigszins) lang (er) haar had. Hij was in 1973 (maar de tijd van het lange haar begon al eerder halverwege de sixties met de Beatles) 57 jaar. Mijn vader had niets met kleding en kapsels en andere uiterlijkheden. Totáál niet. Mijn vader ging de stad in in zijn met verf besmeurde kleren als hij een extra pot verf nodig had. Hij plakte een stuk rubber aan zijn (lees-) bril (op een kilometer afstand zichtbaar) als die niet lekker zat. Mijn vader timmerde een eettafel uit grof hout (hout van de ‘kist’ waarin onze spullen van Nederland naar Zuid Afrika waren verscheept, containers waren er nog niet), waar je een olifant een kunstje op kon laten doen. Maar het zag er niet uit en je haalde je knieën open aan de splinters. Mijn vader was dus in bepaalde opzichten héél gewoon, en toch .. (ik zal de foto moeten opzoeken begrijp ik).

Ik moest ze nog wel even door Photoshop halen hoor!

Gezellig lijkt me dat!

Hoi Eva! Wat leuk dat je reageert! Weet je dat ik me nauwelijks kan voorstellen dat Joris een dochter heeft, waarschijnlijk ouder dan hij zelf toen was!? Ik heb nog helemaal de jonge(re) Joris van toen in mijn hoofd. De tijd gaat ook zo vreselijk snel!

Had je al haar toen dan?
Kijk, het is zo dat toen iederéén lang haar had. Mannen en jongens met een kortgeknipt koppie waren of rechtse ballen of behoorden tot een of andere streng gristelijke gemeenschap. Dus dit was volkomen normaal. Het komt wel weer terug. Alles komt terug.