Gisteren hebben we even een stukje door het Liesbos (bij Breda)  gewandeld. Er lag wat sneeuw en de zon scheen. In deze tijd van het jaar schijnt de zon mooi door alle nog hangende blaadjes.

Deze winter kan van mij al niet meer stuk. Zo mag het wel ieder jaar winter zijn!

Ik ben vandaag, na een telefonisch advies daartoe, de polder ingereden. Ik was eigenlijk van plan me eens op het huishouden te storten, strijken, stofzuigen, dweilen, genoeg te doen altijd, maar ja, zo’n advies sla ik niet in de wind. En het was een goed idee, want het was er heerlijk. Wat een rust en ruimte.

In de polder rij je op een smalle dijk, of eronder. Op de smalle dijk moet ik altijd even opletten als ik ga stilstaan om een foto te maken. Soms zie ik ineens in de spiegel dat er een auto achter me staat, geduldig te wachten. Veel mensen hebben toch wel respect voor de fotograferende medeburger en wacht braaf tot je klaar bent, toetert niet, maar wacht geduldig.

Als ik onder de dijk rij passer ik altijd schapen. Op het moment moeten ze wat meer moeite doen om hun eten te bemachtigen. Ze kwamen dan ook verwachtingsvol naar me toe gehobbeld toen ik naar ze toe kwam. Maar ik heb niets bij me, helaas.

Als ik zo aan het rond rijden ben doe ik dat volkomen op het gevoel. Ik begin nu (na anderhalf jaar wonen in deze streek) een klein  beetje een idee te krijgen waar ik ben. Maar over het algemeen weet ik dat niet. Ik sla maar weer eens links af en rechts. En als ik een poosje ergens heb gestaan en foto’s heb gemaakt weet ik helemaal niet meer waar ik ben. Het is goed dat mijn auto in een bepaalde richting staat anders zou ik zo weer terug rijden. Maar ook dat geeft niet, want terugrijdend (of lopend, of fietsend) is alles weer totaal anders. Er moet wel een heel markant baken staan wil ik in de gaten hebben dat ik er al voorbij gekomen ben. Maar dat geeft allemaal niets. Als ik snel naar huis wil geeft ik mijn gps de opdracht: zoek huis. En als ik geen haast heb probeer ik het zelf en dat komt meestal ook wel goed.

Midden op de dag werpt de zon al lange schaduwen over het witte landschap.

Waar ik ook sta, overal hoor ik het gakkende geluid van de ganzen. Ze zitten in grote groepen in de weilanden, maar de meesten zie ik in de lucht. Ze zijn duidelijk ‘on the move’.

In de sloten zie je overal sporen van eenden en  meerkoetjes. Ik heb mijn eigen afdruk ook even vereeuwigd.

Kijk hier dan maar even naar. dit is andere koek!

Er staan nieuwe waslijntjes hier, en nieuwe katten hier!

Gisteren, zondag, zijn we naar Huizen gereden. We wilden iemand bezoeken.  Tegelijk hoopte ik dat er verder naar het noorden (vanuit Dordrecht) meer sneeuw zou liggen. Bij ons lag maar een dun laagje poedersneeuw. We zagen onderweg naar Huizen dat de sneeuwval nogal verschillend was geweest. Op de ene plaats lag niets, verderop weer een beetje poeder en hier en daar een dikker laagje. In Huizen bleek er ook een steviger laagje te liggen en we stapten uit om er even van de genieten. Er speelden kinderen met sleetjes en alles dat boven de sneeuw uitstak glinsterde. Alle druppels waren bevroren.

In de beuken en berkenbomen hingen de blaadjes als kleine lampionnetjes in de zon. Een prachtig gezicht vind ik dat, het transparante van het blad, de nerven duidelijk zichtbaar en ieder blad heeft z’n eigen gekrulde vorm.

De zon ging natuurlijk weer vroeg onder, en het lijkt net alsof dat, als de zon de horizon ‘nadert’ hij erdoor wordt aangetrokken en het veel sneller gaat. Als een grote vuurbal ligt hij in de takken van de bomen.

We passerden een paar huizen met rieten daken met enorme ijspegels. Daar moet je er niet een van op je hoofd krijgen!

En tot slot nog twee oer-hollandsche plaatjes.

Het was een schitterende dag. ’s Morgens lag er een heel dun laagje poedersneeuw.  Het vroor licht en alles glinsterde van de bevroren druppels. In sommige bomen hingen de bruine blaadjes nog. De zon stond laag en scheen er dwars doorheen. Prachtig vind ik dat, net lantaarntjes. Volgens mij is dit een beukenblad, maar ik laat me, zo nodig, graag corrigeren.

We hebben geen nieuwjaarsduik genomen vandaag. We hebben een lekkere frisse neus gehaald in de Alblasserwaard..

Een goede vlucht in 2010!! (Raar hoor dat getal, dat wordt even wennen!)