Het heeft practisch de hele dag gesneeuwd. In de lucht bleef het grijs. De zon liet zich niet zien, wat wel een beetje jammer was.

Het kasteeltje bij Dussen (Brabant)

De wereld is ineens heel groot en heel stil. Heerlijk!

En dan ben je pup, dus net op de wereld en verandert die ineens in een witte koude massa. En weet je nog niet dat als je erin gaat zitten je een heel koud kontje krijgt.

Dunne takjes werden vele malen dikker door een hoog opgestapeld laagje sneeuw.

Even leek het erop dat de lucht zou openbreken en de zon doorkwam. Maar nee, dat was schijn.

Weer naar huis door de sneeuw.

We hebben de elementen getrotseerd vandaag. De hele dag bleven dikke vlokken naar beneden dwarrelen. En natuurlijk wil ik dan naar buiten, door een dik pak sneeuw lopen, kraak-kraak onder m’n snow-boots, en foto’s maken. Het bleef grijs en het bleef sneeuwen! We reden vanuit Dordrecht naar Dussen, stapvoets, 60 km op de snelweg,  het werd zo een hele wereldreis. Ik ben benieuwd hoe ik morgenochtend in Breda kom. We zagen wel een flink aantal sneeuwschuivers in de weer, hopelijk houden ze in ieder geval de snelweg schoon.

Maar ondanks dat het lastig is je te verplaatsen met deze hoeveelheden sneeuw, is het wel schitterend!

Marmein, ik heb meer foto’s, die komen nog.