Mooi filmpje, even kijken. Klik op het tekentje rechts onder om in full screen te bekijken.

Alma from Rodrigo Blaas on Vimeo.

[ Full Screen recommended ]

Written and Directed by: Rodrigo Blaas

Produced by: Cecile Hokes

Music: Mastretta

Art Director: Alfonso Blaas

Lighting Supervisor: Jonatan Catalán

Character Technical Supervisor: Jaime Maestro

Character Design: Bolhem Bouchiba, Carlos Grangel,

Sergio Pablos, Santi Agustí

Animation: Daniel Peixe, ManueBover, Remi Hueso

Sound Design: Tom Myers and David Hughes

Post Production Coordinator: David Heras

Special Thanks: Keytoon, Next Limit, UserT38

Full credits: almashortfilm.com

Alma from Rodrigo Blaas on Vimeo.

Ik wens jullie allen fijne kerstdagen met een foto die ik vanavond kreeg doorgestuurd voor mijn wasblog.

Ik dacht, laat ik eens gemakkelijk achterover leunen en een foto van iemand anders gebruiken. Want hij is erg leuk!

Het heeft practisch de hele dag gesneeuwd. In de lucht bleef het grijs. De zon liet zich niet zien, wat wel een beetje jammer was.

Het kasteeltje bij Dussen (Brabant)

De wereld is ineens heel groot en heel stil. Heerlijk!

En dan ben je pup, dus net op de wereld en verandert die ineens in een witte koude massa. En weet je nog niet dat als je erin gaat zitten je een heel koud kontje krijgt.

Dunne takjes werden vele malen dikker door een hoog opgestapeld laagje sneeuw.

Even leek het erop dat de lucht zou openbreken en de zon doorkwam. Maar nee, dat was schijn.

Weer naar huis door de sneeuw.

We hebben de elementen getrotseerd vandaag. De hele dag bleven dikke vlokken naar beneden dwarrelen. En natuurlijk wil ik dan naar buiten, door een dik pak sneeuw lopen, kraak-kraak onder m’n snow-boots, en foto’s maken. Het bleef grijs en het bleef sneeuwen! We reden vanuit Dordrecht naar Dussen, stapvoets, 60 km op de snelweg,  het werd zo een hele wereldreis. Ik ben benieuwd hoe ik morgenochtend in Breda kom. We zagen wel een flink aantal sneeuwschuivers in de weer, hopelijk houden ze in ieder geval de snelweg schoon.

Maar ondanks dat het lastig is je te verplaatsen met deze hoeveelheden sneeuw, is het wel schitterend!

Marmein, ik heb meer foto’s, die komen nog.

De berukenbladeren hangen nog in grote getale aan de bomen. Ik vind ze mooi, zoals ze allemaal in een eigen vorm krullen en een mooi warm-bruine kleur krijgen. Een heel contrast met de witte omgeving nu.

Kijk  eens even naar deze video. Hoe is het mogelijk? Een collectief bewustzijn, voor zover spreeuwen bewustzijn hebben dan?

Met dank aan Leonie voor de instructies hoe een filmpje te plaatsen (ik dacht veel te ingewikkeld!)

Weer een uit Egypte. Varend langs de Nijl trok een boeiend landschap langs van veel palmen, rietsuikerplantages, en veel mensen en dieren. Deze jongens zaten te chillen op het strandje, een nam een duik

Naar aanleiding van een opmerking van Mack naar aanleiding van deze foto,  dat hij dit zo nooit zo zag, begon er een discussie over wat de werkelijkheid is.

Ik verplaatst die vanaf dit logje maar even naar hier.

Ik vind dat wel een goeie vraag, wat de werkelijkheid is. Aan de andere kant, als de camera gelijk had zouden we de foto ook weer anders moeten zien, net zoals we de werkelijkheid zien. Dus als een foto precies lijkt op hoe we de werkelijkheid zien, dan is dat juist een teken dat de camera het anders ziet. Nou ja, ik weet niet of ik dit zelf nog snap.

[Mack]

Je ziet op een foto maar een deel van het geheel. Dat deel bepaalt ook de hoeveelheid licht (en kleur) en je gevoel erbij. Toen ik daar stond was (ervoer ik) het geheel lichter. En zag ik dingen die niet op de foto komen. Door de lens zag ik wel wat ik hier zie, zo ongeveer

Een foto is en blijft een impressie. Je probeert in de foto te leggen wat je erbij voelt, of ik moet zeggen, ik probeer dat. Omdat je op een foto dus maar een klein deel ziet, en dus alleen met je ogen bepaalt wat het met je doet, geen geuren ruikt, geen geluiden hoort, geen wind of zon voelt. Ik maak vaak een foto, en denk, wow, dat is het helemaal. Dan kijk ik het later terug en mis ik er zoveel in dat ik erbij voelde. Het gevoel dat je krijgt op de plek waar je de foto maakt wordt door zoveel meer zintuigen bepaalt.

En wat de werkelijkheid is??? Die bestaat denk ik niet in z’n algemeenheid. Ieder mens bepaalt z’n eigen werkelijkheid.

[Margo]

Volgens mij komt het juist doordat in z’n algemeenheid iedereen zelf bepaalt wat werkelijkheid is, dat de samenleving steeds verder ont-waard is. Moraal is een zaak van het individu geworden en daarmee is het cement in de samenleving vergruizeld.

[Hans Peter]

Maar wat is dan het alternatief? Dat we de werkelijkheid door een overheid, een leider, een dictator laten bepalen? Moet moraal dan van bovenaf opgelegd worden? Dan krijg je toestanden als een achter een leider aanlopend volk dat ongeacht wat de leider zegt of doet, de leider volgt. Hij bepaalt immers de moraal??
Nee, dat moet een zaak blijven van het individu. Ieder mens draagt eigen verantwoordelijkheid. We moeten een samenleving kunnen creëren waar die verantwoordelijkheid met verantwoording gedragen wordt. Met verstand en mededogen dus.

[Margo]

Het alternatief is dat we weer herbronnen. Weer herontdekken wat onze moraal inhoudt en inzicht daarin hebben we in loop van vele eeuwen verworven vanaf de Griekse/Romeinse oudheid, met joodse en christelijke tradities aangevuld, en met invloeden vanuit humanisme. Met kennis en inzicht over de natuurlijke drijfveren van de mens en wat goed en niet goed is. Dat heeft een kern van een beperkt aantal morele waarden opgeleverd.
Dat is met de Verlichting en de daaropvolgende Romantiek en helemaal met jaren 60 steeds meer vergeten, want het individu is op een huizenhoog voetstuk geplaatst. Oordelen over anderen mocht niet meer, en ieder maakte zelf wel uit wat goed en fout was. Daarmee is het collectieve stelsel van waarden en normen uitgehold en het moreel besef verschraalt. Met als gevolg doorgeschoten individualisme. Minder gemeenschapszin, integriteitsschendingen, verhuftering en schraapzucht van hoog tot laag, maar vooral kwalijk in de top, vanwege de voorbeeldrol.
Het alternatief is dus gewoon terug naar de bronnen en kinderen weer vormen met een geweten (de bewaarplaats van de moraal). En dat vergt daarna een levenlang onderhoud en inspanning en moet ook weer doorgegeven worden aan de volgende generatie.
Jij bent nog steeds het produkt van jaren 60 generatie. De idealen daarvan hebben allang hun grenzen bereikt.

[Hans Peter]

Nou, dat kan allemaal wel, maar hoe wil je dat in de praktijk brengen? Hoe vorm jij je kind met een geweten? Vergeet je even de invloed van buitenaf?

[Margo]