Ik kreeg deze award cadeau van Louise!  Zij schrijft:  Graag geef ik deze wisselbeker door aan Margo omwille van haar poëtische fotoverslagen.

Bedankt voor de eer, Louise!
Bij deze award hoort een opdracht: tien weetjes over jezelf schrijven. Ik ben gemakzuchtig en heb Louise’s vragen voor zichzelf overgenomen. Het zijn wel mijn antwoorden!

To write or not to be?
To write, for sure!  Schrijven met licht het liefst, maar schrijven op papier met inkt, of  via het toetsenbord op de harde schijf. Er moet geschreven worden!

Boekenkast of e-boek?
Er zal de komende jaren wel eens een e-book komen, al was het maar voor de vakanties. Maar wat zou het huis kaal zijn zonder boekenkasten, vele rijen boeken maken ons huis sfeervol. En bladeren in een e- book kan vast niet zo lekker als in een echt boek.

Pen of PC?
Ik krijg snel pijn in mijn hand en mijn handschrift begint dan steeds gestresster te lijken. Daarom schrijf ik liever met het toetsenbord.

Ochtend of avond?
De vroege, mooie ochtend met het rood aan de hemel, en de stilte nog alom vind ik ontzettend inspirerend, maar ik ben ontegenzeggelijk een avondmens. Altijd geweest. Tegen de tijd dat ik eigenlijk zou moeten gaan slapen, om aan mijn hoognodige uurtjes slaap toe te komen, krijg ik juist inspiratie om van alles te willen doen.

Bus of auto?
Openbaar vervoer vind ik vreselijk. De auto dus, absoluut! Lekker vrij, alleen, heerlijk!

Bruis of plat?
Bruis of plat? Louise zag er water in, eerlijk gezegd denk ik daar ook aan. Bruis dan, in dat geval. Rood graag.

Hakken of wandelschoenen?
Het liefst gewoon platte schoenen, ik hoef niet langer te lijken dan ik ben. Hoge hakken zijn aan mij  niet besteed, maar een laarsje met een hakje vind ik wel leuk. Alleen heb ik altijd rubber laarzen in mijn auto liggen, voor het geval dàt.

Schaar, steen, papier?
Papier. Ik hou van papier. Ik heb een paar jaar terug een boekbind-cursus gedaan. Erg leuk, zou ik me wel weer mee bezig willen houden.

Lezen en laten lezen!
Ik lees de laatste jaren vooral non-fictie. Heel af en toe een roman tussendoor. Toch staat me nog één boek bij dat ik lang geleden las, waarin, zo herinner ik het me, eigenlijk niets gebeurde: ‘Nooit meer slapen’, van W.F. Hermans. Een geweldige sfeertekening.  Zo vind ik de film ‘Death in Venice’ van Visconti ook indrukwekkend.  Ik hou dus eigenlijk van boeken en films waarin niet zoveel gebeurt, maar waar een geweldige sfeer wordt opgeroepen. Alhoewel ik ‘De Aanslag van Harry Mulisch’ een geweldige detective vond. ‘De Avonden’ van G.K. van het Reve heeft me als zestienjarige heel erg aangegrepen. Ik vond het enerzijds van een walgelijke burgerlijkheid , maar aan de andere kant juist weer door de sfeertekening geweldig. Ik heb later de stripversie gekocht in vele delen, die ik volgens mij nog niet allen heb. Die stripversie viel in het geheel niet tegen, sterker, het is zoals ik het ook had gezien.

Biografie of autobiografie?
Ik schrijf dagboek, dus ik ‘autobio’ sinds mijn vijftiende, soms drie boeken per jaar, soms drie jaar in één boek. Dus erg onregelmatig. Ik schrijf vooral als het me niet zo geweldig gaat, dus het is niet te hopen dat die boeken ooit door een archeoloog worden opgegraven in het jaar 3000 of zo en mijn biografie uitgeeft. Het zou namelijk een vervormd beeld van de werkelijkheid geven.

Ik geef deze award door aan Marmein, omdat zij een geweldig talent heeft te fotograferen. Marmein is altijd weer inspirerend voor vele gevorderde en beginnende fotografen!