Ik stond gisteravond even naar de maan te kijken, de kraters waren duidelijk te zien. Even later hulde de maan zich in roze sluiers.  Een vliegtuig leek er hoog boven te vliegen.

In Sauerland kwamen we veel koeien met kalfjes tegen. Schattig. Zoals deze moeder met melkslobberend kind.

In ons kleine achtertuintje zijn er twee gangetjes die naar achteren lopen, naar de schuur. In deze tijd van het jaar loop je daar regelmatig tegen draden aan die je bijna terugzwiepen, zo stevig zijn ze. Deze spin was gisteravond druk bezig een prachtig web te spinnen. Ik heb een tijdje staan toekijken hoe hij een mooi evenwijdig spoor trok langs de ’spaken’ van het web en iedere keer de draad met z’n pootjes aan zo’n spaak vastplakte.

Helaas voor hem had ‘ie z’n web nogal onhandig gepositioneerd en moesten we deze even later vernietigen. Life is hard.

We hebben een tijdje staan te kijken bij het oogsten van het graan. Grote combines hapten het graan naar binnen, en gooiden het stro weer achter zich. Wat later werd het graan overgestort in een vrachtwagen. Het restant, dus het stro, zagen we weer op een andere plaats, werd verzameld en als een rol weer uitgepoept, een leuk gezicht. Van dit hele proces zal ik nog foto’s laten zien, eerst even deze panorama, die je HIER groter kunt bekijken (even op ‘original’  klikken om ‘m echt groot te kunnen zien). Ik heb een rondje om mijn eigen as gefotografeerd. Dus je ziet helemaal links de kont van de auto en helemaal rechts de rest.

Ja, zo heten vlinders in het Duits. Ik zag ze bij een wandeling rond het meer in Sauerland.
Ze waren heel rustig, lieten zich door mij niet verjagen. Wel door zweefvliegen die steeds weer de vlindertjes verjoegen omdat ze uitgerekend op die bloem wilden gaan zitten waar de vlinder zat.

We hebben twee logé’s. Tim en zijn zusje Aïcha zijn over uit Slovenië. Hun moeder is een maand in India en vader in Slovenië. Ze zijn nu twee weken bij ons.

Aïcha raakte zomaar haar tandje kwijt. Je kunt dit zien in de filmpjes deel een en deel twee, kort na elkaar genomen.

Dit hierboven is koolzaad. De ronde zaadjes zitten in de peultjes. Hiervan wordt olie gemaakt.

Sauerland is mooi in deze tijd van het jaar. Het glooiend en heuvelachtig landschap is een lappendeken van graan- en maisvelden. Een genot om naar te kijken.

Ook de luchten waren prachtig, gelukkig geen strakblauwe luchten, daar was het ook te warm voor. Het contrast van de prachtige blauw-witte luchten met het goudgeel van het oogstrijpe graan is er prachtig.

Op een gegeven moment liep ik op een graanveld af, waartussen ik iets donkers zag. Wat was het? Een struikje? Zie het omcirkelde deel.

Toen zag ik dat het bewoog en overwoog de  mogelijkheid, een haas of een hert. Maar zien kon ik het niet. Ik durfde niet echt dichter bij te komen en al had ik helemaal ingezoomd (ik heb niet zo’n sterkte zoomlens) ik zag het nog niet.

Ik probeerde zo goed mogelijk scherp te stellen op ‘het’, en nam een paar foto’s. Pas toen ik de foto op de display van mijn camera terugkeek en inzoomde zag ik tot mijn verrassing dat ik een …..

….. reetje had gefotografeerd!! Mijn dag was goed! Nadat ik twee stapjes in sluipgang naderbij was gelopen dook het kopje van ‘het’ onder in het graan en verdween uit beeld. De foto’s hierboven zijn uitvergrote delen. Ik zag door de lens nog steeds niet meer dan je op de bovenste foto ziet.

Morgen gaan we weer even weg, naar een ander buurland, waar ze ook heel lekker bier hebben. We gaan naar Gent.

Daarna moet ik weer werken en hebben we bovendien twee logeetjes uit Slovenië. Dus het kan even duren voor ik met meer foto’s terugkom. Ik heb nog foto’s van stadjes met de vakwerkhuizen, van het oogsten van het graan en van vlinders.

Afgelopen week waren we in Sauerland. Collega Tineke wenste me een fijne vakantie toe en zei dat er niet veel aan was daar in Sauerland. Beetje zoals Denemarken, ook niks aan. Dus ik was voorbereid. Maar ik zal Tineke eens even laten zien wat er te zien is in Sauerland!

Deze panoramafoto is een beeld van 180 graden, de bomen links en rechts staan aan dezelfde rechtlopende weg.
HIER groter te zien.

We hadden een TomTom bij ons, maar hadden ook een ANWB routebeschrijving uitgeprint om het door ons geboekte hotel te vinden. Deze beschrijving stuurde ons op het eind van de route een heuvelgebied in en langs een smal paadje, langs koren- en koolzaadvelden, vervolgden we onze weg, op zoek naar het hotel. Het paadje werd steeds smaller en ik begon me te verheugen op een romantisch hotelletje midden in de korenvelden met uitzicht over de heuvels. Ik had nauwelijks gekeken hoe het hotel dat we geboekt hebben eruit zag of hoe het heette.  Het pad liep uiteindelijk dood en het werd duidelijk dat hier geen hotel kon staan. Zelfs geen romantisch hotelletje!

We keken op de papieren en zagen dat we zojuist op de verharde weg een hotel gepasseerd waren met exact dezelfde naam als op onze voucher stond. Dus we keerden om en even later zaten we op een terras aan een meer.

Waar een grote vogel boven onze hoofden cirkelde. Volgens mensen die er meer verstand van (zeggen te) hebben dan ik, is dit een sperwer. Ik hoor graag als dat niet zo is!

Wordt vervolgd…..