Vorig jaar augustus stuitten wij tijdens een rit door de Ooijpolder, op een papaverveld. Het was uitgebloeid en ‘slechts’ de papaverbollen stonden gedroogd en wel fier overeind. Het was een prachtig gezicht. Natuurlijk maakte ik daar foto’s van en natuurlijk nam ik een paar bollen mee. Dit voorjaar strooide ik zaad uit een bol (daar zit ontiegelijk veel zaad in, de bollen zijn ook heel groot) in een grote bak en de laatste dagen zat ik te wachten op het opengaan van de knoppen. De knoppen hangen eerst naar beneden. Als de knoppen zich oprichten kun je er alert op zij n dat ze ieder moment kunnen opengaan. Gisteren was de verrassing. Toen ik ’s morgens vroeg om 11 uur de tuindeuren openschoof zag ik tot mijn vreugde de prachtige bloem.

Fier en rechtop staan ze en heel hoog! Prachtig. Ze doen een beetje aan tulpen denken.

In een andere bak had ik een zakje wilde bloemenzaad gestrooid en daar staan al verschillende kleuren korenbloemen en vlasbloempjes en nog veel meer in. En ook stond er gisterochtend een klaproosje te bloeien. Een kleintje. En dan zie je goed het verschil tussen papavers en klaprozen.

’s Avonds moesten wij naar een verjaardag in Brabant. Twee weken terug waren wij daar ook en reden wij langs papavervelden die nog dik in de knop zaten. Hoewel het al vrij laat was, half negen, besloten we er toch weer nog langs te rijden. Langs de A27 zagen we al een prachtig veld met verschillende kleuren papavers, maar die was niet te benaderen. Verderop kon dat wel en even later stond ik midden in een papaverveld. Er liep al een smal pad doorheen en zo kon ik er tussen gaan staan.

Op het volgende veld was de bloei wat minder ver. Je ziet de kopjes van de knoppen nog hangen.

Op het derde veld, alle velden lagen aan hetzelfde weggetje waar je makkelijk kon stoppen, werden de roze papavers afgewisseld door het geel van het koolzaad.

De papavers, zie ik in mijn eigen tuin, bloeien kort, de eerste bloemen hebben hun blaadjes al verloren en zijn verder gegaan alle energie in het vormen van zaad te stoppen.

Vanochtend had zich weer een knop in mijn tuin geopend. Nu ik dit schrijf zijn van de eerste, achterste bloem, de bloemblaadjes inmiddels al afgevallen.

Ze werden druk bezocht door verschillende zweefvliegjes. Een bozige hommel kwam aanbrommen en verjoeg ze even.

Ik denk dat ik komende week vanuit het werk weer even ga kijken, het donkerroze veld moet dan vol in bloei staan.