Een omweg naar huis
Published 29 June 2009 | 
Vanochtend om zes uur zag ik dat een van de door mij gezaaide papavers uit de knop was gebroken. Nou, niet helemaal, hij had nog een hoedje op van de schutblaadjes die de mooie bloembladeren bij elkaar hielden. Een uurtje later zag ik dat de bloem wijd was opengewaaierd. (Foto’s hiervan zie je op Tweetfoto, rechts onderaan op dit blog aanklikken). Vanmiddag rond half vijf kwam ik thuis en de bloem had nog maar drie bloemblaadjes, de rest lag ernaast op de grond. Nog weer een uur later was het gedaan. In één dag!
Ik ging dus maar na het werk via een omweg naar huis. In plaats van de A16 nam ik de A27 richting Gorkum en nam de afslag Dussen. Want daar had ik zaterdagavond de papavers gefotografeerd. Het veld waar nog maar een paar donkerroze papavers stonden stond nu helemaal vol. Maar eerst reed ik even langs het … even spieken….. tarweveld!
Ik heb altijd geleerd niet te sproeien als de zon fel schijnt, zouden de blaadjes van de aardappelplant (dat was het geloof ik) niet verschroeien?
Het is er heerlijk rustig, een landweggetje waar ik ongestraft ineens op de rem kan trappen om te stoppen, zonder dat er direct een zenuwelijer achter me overstuur raakt.
En toen de papavers. Bij zonlicht zijn ze toch het mooist. Wat een veld. En dan te bedenken dat al deze bloemen vanavond verdwenen zijn. Alleen zal je daar niets van merken want er stonden er nog heel veel van in de knop! Dus morgen ziet het er weer zo uit!
Aangezien het zo’n dertig graden was begon ik een beetje oververhit te raken en keerde om. Op de terugweg stopte ik nog een paar keer en zocht toen de snelweg weer op.
Ik werd vanmiddag na thuiskomst telefonisch geinterviewd door iemand van Esta. Dat ging over het waslijntjesblog waar Esta in augustus een artikel van plaatst. Er werd me van alles gevraagd, een dieper liggende gedachte achter het maken van foto’s van waslijntjes en het maken van een weblog daarover? Eh .. neu, kfinnut gewoon leuk! 
Ook werd er nogal teleurgesteld gereageerd toen ik zei dat ik mijn eigen was gewoon in de droogtrommel gooi. Tja, ik ben wel van deze tijd ja! En het maken van foto’s van iets betekent toch niet dat je het ook ‘bent’, zelf doet? Aan de hand van dit weblog zou men kunnen concluderen dat ik tuinder ben. Of boer. Maar dat ben ik geenzins! Kvinnut gewoon leuk! 
Vincent
Published 29 June 2009 | 
Ik voelde mij vandaag een beetje van Gogh. Maar ik heb mijn beide oren nog dus ik kom straks met een logje met foto’s. Waaronder deze, maar dan als foto!
Papavers
Published 28 June 2009 | Vorig jaar augustus stuitten wij tijdens een rit door de Ooijpolder, op een papaverveld. Het was uitgebloeid en ‘slechts’ de papaverbollen stonden gedroogd en wel fier overeind. Het was een prachtig gezicht. Natuurlijk maakte ik daar foto’s van en natuurlijk nam ik een paar bollen mee. Dit voorjaar strooide ik zaad uit een bol (daar zit ontiegelijk veel zaad in, de bollen zijn ook heel groot) in een grote bak en de laatste dagen zat ik te wachten op het opengaan van de knoppen. De knoppen hangen eerst naar beneden. Als de knoppen zich oprichten kun je er alert op zij n dat ze ieder moment kunnen opengaan. Gisteren was de verrassing. Toen ik ’s morgens vroeg om 11 uur de tuindeuren openschoof zag ik tot mijn vreugde de prachtige bloem.
Fier en rechtop staan ze en heel hoog! Prachtig. Ze doen een beetje aan tulpen denken.
In een andere bak had ik een zakje wilde bloemenzaad gestrooid en daar staan al verschillende kleuren korenbloemen en vlasbloempjes en nog veel meer in. En ook stond er gisterochtend een klaproosje te bloeien. Een kleintje. En dan zie je goed het verschil tussen papavers en klaprozen.
’s Avonds moesten wij naar een verjaardag in Brabant. Twee weken terug waren wij daar ook en reden wij langs papavervelden die nog dik in de knop zaten. Hoewel het al vrij laat was, half negen, besloten we er toch weer nog langs te rijden. Langs de A27 zagen we al een prachtig veld met verschillende kleuren papavers, maar die was niet te benaderen. Verderop kon dat wel en even later stond ik midden in een papaverveld. Er liep al een smal pad doorheen en zo kon ik er tussen gaan staan.
Op het volgende veld was de bloei wat minder ver. Je ziet de kopjes van de knoppen nog hangen.
Op het derde veld, alle velden lagen aan hetzelfde weggetje waar je makkelijk kon stoppen, werden de roze papavers afgewisseld door het geel van het koolzaad.
De papavers, zie ik in mijn eigen tuin, bloeien kort, de eerste bloemen hebben hun blaadjes al verloren en zijn verder gegaan alle energie in het vormen van zaad te stoppen.
Vanochtend had zich weer een knop in mijn tuin geopend. Nu ik dit schrijf zijn van de eerste, achterste bloem, de bloemblaadjes inmiddels al afgevallen.
Ze werden druk bezocht door verschillende zweefvliegjes. Een bozige hommel kwam aanbrommen en verjoeg ze even.
Ik denk dat ik komende week vanuit het werk weer even ga kijken, het donkerroze veld moet dan vol in bloei staan.
Een paar van zondag
Published 25 June 2009 | Het is echt te warm, en de fut om lang achter de pc te zitten is er niet. Ik had al een paar foto’s klaargemaakt van ons fietstochtje, de anderen komen misschien nog..
Na het gerst dat ik eerder fotografeerde tussen de klaprozen, is dit dus rogge, te herkennen aan de kortere sprietjes. Ik vind het altijd een prachtig gezicht zo’n veld van dat rechtopstaand graan.
Eigenlijk zou ik een hekel moeten hebben aan de veelheid aan hoogspanningsmasten die het landschap doorkruizen. Maar eigenlijk vind ik het niet storend. Ze staan daar stil en onverstoorbaar en zijn bakens in het landschap. Je ziet ze kleiner worden en de bocht omgaan. Wij hebben geen bergen, maar wolken denk ik altijd, maar wij hebben ook masten. 
Het geeft wat perspectief aan het landschap.
Recent Comments