Alles is groen, merk ik steeds weer. Nogal erg groen. Nou ben ik niet zo’n liefhebber van groen in’t algemeen en ik merk mijn weerstand als ik foto’s heb gemaakt en deze op het weblog wil zetten, dat ik daar geen zin in heb. Want groen, veel te groen. Gisteren hebben we een heerlijke fietstocht door de Strijbeekse Heide (onder Ulvenhout, onder Breda) gemaakt. We reden door een poort van groen. Vandaag gingen we naar het perenlaantje in Zwijdrecht. Er is daar een poortje van perenbomen gemaakt, dat laantje is 550 meter lang. Erg leuk om doorheen te lopen. Ook de omgeving is er heerlijk, echt zo’n Ot en Sien landschap. Veel boterbloemen.

Het Perenlaantje is ook net een plaatje uit een oud boek:

En dan toch maar even in de oorspronkelijke kleuren.

We zijn net te laat, de bloei is net geweest. We wisten van het bestaan van dit perenlaantje niet af, ware het niet dat men in de nabije omgeving wil gaan bouwen en het karakter ervan dan verloren zou gaan. We lazen daarvan in de krant en besloten eens te gaan kijken.