Afgelopen nacht, ik weet niet hoe laat het was, maar ik schat een uur of vier, mijn kat kennende, sommeerde Maya mij op te staan en haar naar buiten te laten. En wel direct! Natuurlijk ben ik een slaaf van mijn kat. Omdat het gekrab en gebonk tegen de slaapkamerdeur niet lang aan te horen is, ben ik opgestaan. Toen ik de voordeur opende zag een een maagdelijk, onbelopen wit laagje liggen. Sneeuw!

Eigenlijk had ik toen een foto moeten maken, want om zes uur komt de krantenjongen al zijn voetstappen zetten en kort daarna iedereen die erop uit moest. Ik niet dus, gelukkig ook maar, want het was en is spekglad in de wijk. Een verkeersdrempel is een onneembare vesting. Later kwam de zon en nam ik nog wat foto’s in de tuin van druppels en ijs en sneeuw. Verder ging ik niet vandaag!

UPDATE:

Ik ontvang net een e-mail van collega Ria:

We hadden wel hetzelfde idee vandaag, alleen andere pootjes.

En zij stuurde me deze foto:

Zijn er nog meer mensen met andere pootjes?? Dan plaats ik die ook hieronder.