Dat was wel even een verrassing voor mij die nooit naar weersvoorspellingen luistert. IJs op de autoruiten! Op weg naar het werk bleek het ook nog behoorlijk mistig te zijn en ben ik even gestopt om foto’s te maken. Ik had alleen de A80 bij me, op de hoogste ISO is erg veel ruis. Maar goed, een impressie.

De druppels hangen in de lange grijparmen van de passieflora.

En in de laatste geraniumknoppen.

In de margrietjes…

In het verlaten spinnenwebje,

En nog een geranium..

De katten kunnen de nieuwe vrijheid niet aan. Nog even los van het in de vijver vallen/springen, doen ze ’s nachts vervelende dingen die ons uit ons slaap houden. Ze hebben ieder hun eigen techniek. Ze willen graag zelf bepalen wanneer ze naar binnen en naar buiten gaan. Dag en nacht. Als wij thuis zijn moeten wij daarvoor zorgen want zelf krijgen ze de schuifdeur niet open. Overdag, als er iemand thuis is, gaat die deur wel open en dicht. Daar hebben de katten butlers voor. Ze hoeven maar richting deur te lopen, soms daar even een beetje heen en weer drollen, en de butlers/wij staan wel op. ’s Nachts is het een ander verhaal, ’s nachts willen de butlers slapen.

Dus wat doe je dan om je bedienden zover te krijgen dat de deur opengaat als je ’s nachts naar buiten wil, of juist naar binnen? Dan ga je net zo lang zitten klieren tot ze wakker zijn. Tegen de slaapkamerdeur staan te rammen/krabben/boksen (Maya’s techniek) of op het platte dak springen voor het slaapkamerraam en daar net zo lang alle aria’s uittesten tot er een effectief is (Poema’s techniek).

We hebben de plantenspuit uitgeprobeerd. De eerste keer kreeg Maya een voltreffer recht in haar snuit. Daarna stond ze niet meer vlak achter de deur. Maar eenmaal wakker zijn wij ook niet voor één gat te vangen en spoten Maya alsnog nat, ook al zat ze om het hoekje. Maar Maya werd steeds uitgekookter. Zodra ze hoorde dat we het dekbed van ons af gooiden en richting deur kwamen rende ze weg en verstopte zich. Eerst achter de trap naar de bovenste etage, toen op die trap. Soms lag ze aan het eind van de gang, gewoon te kijken wat we allemaal deden want daar had zij niets mee te maken natuurlijk. Tegenwoordig is ze nergens te bekennen als we, heel zachtjes opstaan en de deur openen. Ze zit beneden. Nee, ze lígt beneden. Languit, zich uit te rekken. Oooooh, ik lig zó lekker te slapen! Wat lopen jullie nou ’s nachts te spoken?? Jullie maken me wakker!!!! Gááááááááp!!!

Vandaag, ik was net buiten de geraniums aan het fotograferen, deze dus:

toen ik een plons hoorde. Maya klauterde net uit de vijver. Ze rende kletsnat naar binnen. Toen ze zich bij de deur even flink afschudde kon ik haar pakken en naar boven brengen. Ik had gisteren al gedweild namelijk. Ik wikkelde haar in een grote handdoek en nam haar weer naar beneden. Buiten zette ik met handdoek en al op de tafel in de zon.

Daar ging ze zich uitgebreid drooglikken.

Ze schaamde zich wel een beetje voor haar domme actie.

Eigenlijk was ze vrij snel weer droog.

Toen zag ik op de muur een bij/hommel zitten. Die deed hetzelfde als Maya. Zou Maya achter de bij/hommel zijn aangevlogen en zijn ze samen in de vijver beland?

Toen de bij/hommel ook weer droog was vloog ‘ie weer weg.

Het is leuk collages maken met Picasa 3.  Zonder veel moeite is dit bijvoorbeeld zo gemaakt.

Deze ’snapshotte’ ik deze met de A80 op de A16 (oa( tussen Breda en Dordrecht). Gewoon rijdend, door de niet al te schone autoruiten.

Deze foto’s maakte ik op de plek waar ik gisteren de schapen en koeien fotografeerde. Het was een beetje somber weer maar uiteindelijk kwam de zon er toch een beetje tussendoor.

Wat ik zo jammer vind, is dat je op veel plaatsen niet mag komen. Als er geen prikkeldraad is of een ander soort hek, staat er wel een verboden toegang-bord of er staat: eigen weg … dus je mag nooit eens een landje op. En ik durf het ook niet, ik wil het niet met een boer aan de stok krijgen. Maar nu heb ik een landje waar ik op mag. Toestemming van de (hobby-) boer himself! Het is een aardig landje, omgeven door sloten en dijken. Op het moment grazen er wat schapen op. Ik hoef geen kilometers te lopen om er te komen, ik kan de auto onder de dijk zetten en dan nog iets van 300 meter lopen over een graslandje. Ik denk dat ik daar vaker zal komen. Leuk!

Om dat het pas dierendag is geweest, maar meer nog omdat ik ze ontmoette, vandaag wat leuke dieren. Nieuwsgierige schapen die op me af kwamen rennen maar helaas had ik niks eetbaars bij me. En de koeien, zo mogelijk nog nieuwsgieriger! Voortaan maar wat brood meenemen! Tot slot waren we aan het eind van de middag nog even in de paardenstal, waar één paard, net weer op stal gezet, nog net kon genieten van een streepje zonlicht.

1928 – 2008

Ik zie bij meer mensen op hun blog dat de passieflora nog doorbloeit. Deze komt van mijn balkon, ik heb ‘m vrij laat verhuisd en dacht dat het met de bloemen dit jaar wel niet meer zou lukken. Maar hij is toch gaan bloeien! Volgend jaar als de tuin wordt omgegooid zet ik ‘m in de vaste grond op een mooi zonnig plekje.