Katten kunnen heel subtiel kenbaar maken dat je ze vergeet te voederen. Terwijl ik buiten zat, met Jan mijn ongenoegen te bespreken over het ongedierte in onze tuin (zie hieronder) kwam Poema stilletjes in de buurt liggen. Niet buiten, want de bakjes staan binnen. Zodra ik naar binnen ga en richting keuken loop, is het oppassen geblazen want dan loopt’ie kriskras tussen je benen door.

Néé ik vergeet je niet, we gaan nu een blik opentrekken! Maya kom je ook???

Vandaag, mijn vrije dag. Zon schijnt door de luiken de slaapkamer in. Ha! Das mooi! Eén keer nog even de andere kant van het kussen voelen en dan energiek de benen buitenboord! Een blik naar buiten, blauwe lucht: zomers weer.  Tuindeuren met een zwierige zwaai wijd open. Kom maar binnen zomer! Eerst even een ontbijtje, krantje, mail lezen, u kent het wel. Daarna ga ik naar buiten, lekker languit op de luie stoel, nog even genieten van een van de laatste zomerse dagen.

Ik kijk weer naar buiten als ik merk dat ik steeds minder zie. Donker! Wolken all over! F ***!

Dan maar even nuttige zaken doen, stofzuigen, badkamer doen. Er valt een enorme bui. Alsof de hemel naar beneden komt. En even later schijnt de zon. Ja zo gaat dat in ons land.

Na de regen hangen er druppels en ik haal de camera en ga naar buiten. Opeens zit ik vast in een stevige, kleverige draad. Getver!! Ik steiger naar achter en pak een voetenbankje om me daarmee al zwaaiend voor me uit, een weg te banen door de spinnenjungle. Wat denken ze nou, die spinnen? Dat ze iedere nacht mijn tuin tot hun territorium mogen maken en daarbij met allerlei vieze, plakkerige obstakels mij de toegang tot mijn eigen tuin kunnen belemmeren? Ik daggut niet! Niet alleen hangen er diverse gordijnen van stevige draden horizontaal over het pad, maar als je je er doorheen hakt met je tot machete getransformeerde voetenbankje, komen de spinnen ook ineens te voorschijn. En nog niet van die kleintjes ook! Yek!

Oh, de zon schijnt! Gauw naar buiten. Dit logje maak ik later wel af!
(meer…)