Dit is wat ik noem een “fluwelen” verhuizing. Meestal is verhuizen oorlog, revolutie, geweldadig, je voelt je ontheemd, vluchteling en ongelukkig. Vul maar in “ik” waar staat je. Want ik weet natuurlijk niet hoe een ander het ervaart. Omdat onze huizen nog niet verkocht zijn kunnen we het rustig aan doen. Wat wel weer het nadeel heeft dat ik momenteel heen en weer scharrel tussen 3 huizen. De woonkamer is grotendeels af.

Op het moment zijn de laatste leveranciers de garderobekasten aan het monteren. Moeten ze helemaal tegen de wand mevrouw? Ja?, ok! Dat stopcontact komt te vervallen mevrouw. Ja, dat is prima. Waar moeten de planken en de roede??

Gelukkig heb ik al een week internet in dit huis, een comfortabele zitplaats en is er ook nog genoeg te doen. De boeken zijn op enkele dozen na allemaal in de boekenkast verdwenen. De komende dagen, vooral zaterdag gaan we nog wat grotere stukken uit onze huizen hierheen brengen. Het bed staat bijna en dan kunnen we hier slapen. In het oude huis wachten de katten op wat komen gaat. Poema heeft zichzelf alvast ingepakt.

Een paar dagen geleden, dinsdag geloof ik (ik ben de draad kwijt met de dagen nu ik regelmatig een dag vrij ben) ben ik wandelend de omgeving gaan verkennen. Ik kwam terecht in wat later het Bos van Repelaer bleek te heten. Ik passeerde een wildrooster en was reuze benieuwd wat ik tegen zou komen. Op mijn hoede wandelde ik door. Een mevrouw met een minihondje passeerde me en dat stelde wel gerust. Het zouden vast geen vreselijk gevaarlijke dieren zijn die daar rondliepen.

Bij het ballonnetje heb ik gewandeld, ik woon (straks) in de wijk rechtsboven.
In de tuin valt er niet zo bar veel te beleven. Een hortensia bloeit. En een lavendelplant. Er staat een (uitgebloeide) blauwe regen die een groot deel van de achterkant van de tuin heeft overwoekerd. Er moet meer kleur in komen. Stokrozen, rozen, andere bloemen die een engels sfeertje kunnen maken. Heeft iemand leuke ideeën?