Long and Winding Road behind me but Forever Young

When I was younger, so much younger than today, (ja ik zit nu toch in de liedjes) dacht ik dat ik in het jaar 2000 (magisch getal destijds) oud en verdord en achter de geraniums zou zitten. Of met een schare kleinkinderen aan mijn voeten, op een schommelstoel op de veranda. (Al naar gelang mijn stemming). Want dan was ik al 49, en dan was je leven eigenlijk al voorbij.

Nu acht jaar later dan dat magische 2000, kan ik zeggen dat ik meer leef dan ik ooit geleefd heb. Omdat het mag, omdat het kan, omdat ik mezelf kan zijn en mág zijn en mezelf oké vind!

Toen we samen honderd jaar oud waren vonden we elkaar, beiden nog in een moeizame relatie. en nu staat de deur voor ons open. We gaan ervoor. Ik ben gelukkig, hij is gelukkig, we zijn samen gelukkig èn inmiddels 117 jaar oud!

Soms ben je wat emotioneel en sentimenteel, en na deze ontboezemingen beloof ik dat ik voortaan weer gewoon foto’s plaats en mijn mond houd.

Foto gemaakt door Hennie op een van onze Schier vakanties samen.