Ze zijn wat gaan hangen, ze worden wat bleek en wat rimpelig. Net als wij.

Ik ga deze uitzichten missen straks….

Wolken

Ik droeg nog kleine kleren, en ik lag
Languit met mijn moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En mijn moeder vroeg wat ik in de wolken zag.

En ik riep: Scandinavië, en eenden,
Daar gaat een dame, schapen en een herder
De wond’ren werden woord en dreven verder,
Maar ‘k zag dat mij moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat ‘k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing.
Ik greep niet naar de vlucht van ’t vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst mij wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom mijn moeder schreide.

Martinus Nijhoff

I wandered lonely as a cloud
That floats on high o’er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,
A host, of golden daffodils;
Beside the lake, beneath the trees,
Fluttering and dancing in the breeze.

Continuous as the stars that shine
And twinkle on the milky way,
They stretched in never-ending line
Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance,
Tossing their heads in sprightly dance.

The waves beside them danced; but they
Out-did the sparkling waves in glee:
A poet could not but be gay,
In such a jocund company:
I gazed—and gazed—but little thought
What wealth the show to me had brought:

For oft, when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills,
And dances with the daffodils.

William Wordsworth

De hmm… hoe noem je zoiets, hondenslaapzak, hondenzak, enfin, dit dus van Zinzi, is in gebruik genomen door Maya. Af en toe komt Poema bij haar liggen. Gisteravond genoten we van dit lieflijke tafereeltje.
Vanochtend tijdens het ontbijt werden we getracteerd op een staaltje echte oosterse gevechtsport, beoefend door Maya en Poema. De linksachter van Poema is bijzonder doeltreffend, waarbij van Maya gezegd moet worden dat ze erg uitgekookt is in het bespringen van haar tegenstander als deze net even de andere kant opkijkt!
We hebben vanochtend ook kunnen zien dat Poema op zijn achterpoten kan lopen. Wel drie stappen deed hij, en dat omdat hij een speeltje in de lucht wilde houden.
Nee, geen foto’s helaas.

Vandaag bleef het maar grijs en we besloten maar even naar een meubelzaak te gaan want we hebben nog kledingkasten nodig. Ik noteerde een en ander op een velletje papier. Opeens had ik ‘m niet meer in mijn handen, en toen ik naar beneden keek zag ik dit! Kunstig hè? Kunnen jullie dit ook?

Hebben jullie al smurfen? Ik heb Poema heeft er al drie. De brilsmurf, de lolsmurf en Azrael de kat. Natuurlijk vindt Poema Azrael het leukst.

Zie ook  http://bieslog.vpro.nl/programma/bieslog/news.jsp?news=39286945.

Deze foto is niet door mij genomen. Zelfs niet door een ander mens. De fotograaf is een kat, genaamd Mr. Lee. De Kleine Hans, ook wel „’s werelds grootste kleine fotoprijs” genoemd, ging deze week naar Mr. Lee. Het werk van deze Amerikaanse kater is te bewonderen op http://www.mr-lee-catcam.de/cc_index_en.htm

Nou de link is even wit als de achtergrond, haha, maar als je op het witte stuk voor deze zin klikt kom je er!Dus: http://www.mr-lee-catcam.de/
Juergen Perthold, een Duitser die in de VS woont, bouwde een cameraatje dat hij aan het halsbandje van Mr. Lee hing. Het apparaatje neemt om de minuut een foto. Het resultaat van meerdere zwerftochten is te zien op de site.
Echt ontzettend leuk om te zien waar katten allemaal uithangen! Op zijn site ook een beschrijving hoe Perthold het technisch gedaan heeft, met dat cameraatje om de nek van Mr. Lee.