Vandaag was het een vrije dag voor me. Tim en Aïcha zijn nog bij ons. Malou gaat met Aïcha zwemmen en Tim en ik gaan naar het bos.
Het is heerlijk in het bos, de zon speelt door de bladeren die er nog hangen en verlicht piepkleine paddestoeltjes tussen het mos. Als we door de krakende bladeren lopen springen er een paar kikkertjes verschrikt weg.

Aïcha is bijna jarig. Ze wordt 5 jaar. Omdat ze nu in Nederland is loop ik de speelgoedwinkel binnen om eens te kijken of ik iets voor haar zie. Ik word bijna blind van de kleurtjes en de vele soorten speelgoed. Als ik weer bijna naar buiten loop, loop ik tegen een stapel “laptops” aan.
Je kunt er mee leren typen (heeft een realistisch toetsenbord), de letters leren kennen (dat eerst), tellen, muziek maken en nog meer.
Het is een schot in de roos. Aandachtig zit ze achter het scherm en toetsenbord nadat haar grote broer haar uitgelegd heeft wat ze er mee kan doen.

Ben benieuwd wanneer ze haar eerste weblog begint!

Tim en Aïcha zijn even een weekje in Nederland. Natuurlijk komen ze gauw bij ons.
Als ze ’s avonds een dvd van Garfield opzetten zitten ze al snel gedrieën geboeid te kijken. Inclusief onze eigen Garfield.

de berichten, was het vandaag prima weer!

De jonge zwanen zijn in het geheel niet bang. Ze komen zelfs naar me toe! Ik had helaas niks lekkers bij me!
Ze zijn nu nog wat vlekkerig, nog even en ze zijn ook egaal wit.

Zo voel ik mij vandaag een beetje. Alhoewel snotverkouden heb ik een stevig YES!gevoel!
Ik werk al 6 jaar op de klantenservice van T Mobile. Ik hou van het werk. Vooral als dingen helemaal fout zijn gegaan, klanten veel te lang wachten op hun toestel, abonnementen te lang zijn doorgelopen, de nummerportering (het overnemen van het nummer van de klant van zijn oude provider) maar niet wil lukken en niemand meer weet waar het fout ging en waar het aan te pakken. Daar duik ik graag in, en het is heerlijk als het dan uiteindelijk allemaal op zijn pootjes terecht komt. Klant die eerst pisnijdig was (terecht) is blij en weer tevreden.
Het is ook wel eens minder leuk, als klanten al scheldend binnenkomen en je pas na 10 minuten weet wat er aan de hand is, en die klant geen enkele oplossing wil accepteren. Natuurlijk krijgen wij bij klantenservice een heel vertekend beeld, we vergeten wel eens dat het overgrote deel van de nummerporteringen wèl goed gaat, en dat de meeste toestellen wèl keurig op tijd geleverd worden. De klant belt niet op om te vertellen dat alles prima is verlopen, want dat is normaal.
Natuurlijk is er ook veel routinewerk. Even een bundel ophogen, klant doorverbinden naar de afdeling commercieel als hij zijn contract wil vernieuwen, de facturen (helaas voor nog heel veel klanten fracturen…) nader verklaren enzovoort enzovoort.
Er is veel veranderd sinds ik er werk. Begonnen bij het ludieke en informele BEN, opgeslokt door het zakelijke, zeer Duitse T-Mobile, en nu vermengen wij ons met Orange.
Er waren goeie tijden en slechte tijden, leuke en minder leuke, vrolijke en boze tijden, rust en stress. Maar door alles heen zit ik daar met mijn headset op, luister ik naar de klant en hoor het geroezemoes van mijn collega’s op de achtergrond. In tijden van wat meer rust een lolletje maken met de collega’s, in drukte er niet eens aan toekomen je collega te vragen hoe zijn vakantie was, ook al zit hij de hele dag naast je.
Ik had zin in wat anders, wat meer rust, en vandaag is dat gelukt.
Ik blijf bij T-Mobile, maar ga straks naar het e-mail team. Lekker rustig, geen input in mijn oren meer, niet meer proberen uit een brei van woorden de keywords te destilleren om de vraag van de klant eruit te halen. Ik kan je vertellen dat dat af en toe echt niet makkelijk is.
Ik ga lekker de vragen van de klant per e-mail beantwoorden.
Dus heb je een abonnement bij T-Mobile, stel gerust je vraag per mail!

In Hongarije zijn ze niet gek. Ze bouwen daar geen mooie glazen bushaltes.
Misschien iets om een voorbeeld aan te nemen? Ik stel alleen voor dat de plaatselijke graffiti-jeugd uitgenodigd wordt het van wat kleur te voorzien!