Tim woont dus sinds een paar weken in Slovenië. Vandaag werd het draadloze internet aangesloten en kon hij voor het eerst op msn komen. De webcam deed het ook en we konden hem live zien! Met de laptop in zijn handen en de webcam aan deed hij een rondje door het huis. En liet zijn kamer zien.
Aïcha kwam even bij hem op schoot zitten.
Leuk, zo kunnen we goed contact houden!

We, mijn lief J. en ik, waren dus begin deze maand een weekje samen naar Duitsland en hij nam de Powershot ter hand. Dat hij ook kan fotograferen bewijst hij met deze foto!

Ook werd ik gesnapt bij het onder de loupe nemen van een strorol, of hoe zoiets ook moge heten!

Hieronder nog wat plaatselijk nieuws! Klik op meer…. (meer…)

Het verbaast mij steeds weer hoe ik iedere keer, als ik ergens wandel, in eerste instantie niet veel zie. Het is net alsof ik mijn ogen even moet trainen, want daarna begrijp ik niet hoe het mogelijk is dat ik aan zoveel dingen voorbij gelopen ben! Zo dacht ik vandaag: vreemd dat ik zo weinig spinnewebben zie! Om vervolgens langs een gesponnen woud te lopen!
Ik was wel vroeg (ok, voor mijn doen dan!), maar de kaboutertjes waren nog vroeger. Ze hadden hun hangmatjes al verlaten.
Ik meende af en toe nog net eentje uit zijn hangmatje te zien duiken, maar het kon natuurlijk ook een vliegje zijn geweest!

Ze hadden de was al van de lijntjes gehaald …..

… en ze zaten al lekker te vissen toen ik langs kwam lopen!

Anders dan bij Marmein en haar wandelgenoten, lieten ze zich aan mij niet zien!

Het was heerlijk stil, totdat ik in de verte mensen hoorden praten. Ik weet niet of ze doof waren maar ze waren tot ver te horen. Wat bezielt mensen toch om naast elkaar lopend zo te lopen schreeuwen? Hou jullie waffels een beetje, dacht ik. Gelukkig zetten deze mensen stevig te pas in, ze hadden toch geen belangstelling voor de natuur, en waren snel buiten gehoorsafstand.

Ik denk dat ik de volgende keer maar eens een loupe meeneem. Ook als ik denk dat er zich absoluut geen druppeltjes op een bloem bevinden blijkt het later, op het grote scherm, toch helemaal vol te zitten met minuscule ronde drupjes.

Toen ik weer terugliep naar de auto, liep ik bijna tegen dit piepkleine rupsje aan. Hij was zeker uit een boom gewaaid en gevangen in dit kabouterwaslijntje wiegde hij mee in het zachte briesje.

Het gebeurt niet vaak dat ik op een vrije dag om zeven uur naast mijn bed sta.
Het was een beetje heiig en de zon kwam er nog niet doorheen. Ik ging naar het bos bij Oosterhout, waar na een half uurtje de zon door de mist kwam.
Aan de vele spinnendraden te voelen was ik de eerste die die ochtend langs het pad liep. Een heerlijke rust heerste er.
Toen de zon er doorheen kwam zag ik overal druppeltjes glinsteren.
De andere foto’s komen later.

Het voordeel van deze tijd van het jaar is, niet alleen dat de zon later opkomt en je dus niet zo vroeg uit bed hoeft als je de prille zonnestralen laag over het land wil zien schijnen, maar ook dat het dan vaak mistig of heiig is en alles bezaaid is met kogelronde druppels in alle maten.
Een heel feestelijk gezicht vind ik dat!

Hij ging mooi onder gisteravond. En vanochtend was hij er om 8 uur weer bij. Om alle druppeltjes in lichtjes om te toveren!

Zoals gezegd, de foto’s van ons weekje vakantie druppelen nog steeds binnen!
Deze dus van de na de regen!