Tim was dit weekend voor het laatst bij me. Hij verhuist vandaag naar Slovenië.
Samen gingen we in het natuurgebied bij Oosterhout wandelen.

Het was nog bewolkt toen we er heen reden. Maar op het moment dat we uit de auto stapten brak de zon door. Alles droop nog van de eerdere buien.

Hier en daar was het gras wat plat en juist daarin zag je de druppels glinsteren.

Ik kwam nog twee ruspen tegen, de laatsten denk ik.

Behalve rupsen zagen we ook steeds iets weg schieten als we door het gras liepen. Als je geluk had zag je waar “het ” landde, en zo zagen we dat het sprinkhanen waren, kleinen en groteren. Het kostte moeite ze op de foto te krijgen, af en toe wou er een lang genoeg stilzitten om te kunnen vereeuwigen.

Tim wilde er wel een vangen voor me, en dat lukte ook een paar keer. Maar ik kon mijn camera zo snel niet in aanslag brengen of de vogel was gevlogen. het ging zo snel dat ik het niet eens zag. Dan maar zelf weer op zoek, en ja hoor:

We kwamen meer vliegende insecten tegen, zoals deze prachtige waterjuffer. Toen ik naderbij kwam was hij ook weg.

Dit vlindertje kon ik wel tot dichtbij benaderen, maar het preutse diertje sloot bij iedere stap van mij, zijn vleugeltjes verder dicht.

Het gras was zo nat dat we al snel natte broekspijpen hadden en liepen te soppen in onze schoenen.

Deze plant vind ik echt een wonder van de natuur. Prachtig te zien hoe het bolletje zich ontvouwt en hoe mooi al die aparte steeltjes van de bloem zijn!

Zicht van bovenaf.

Tim speelt kiekeboe met een boom die over een flink stuk is ingescheurd/opengebarsten. De boom leeft vrolijk door.

Ik vind de wolkenluchten zoals dit weekend te zien waren prachtig om te zien. Voor deze heb ik de auto even aan de kant gezet.

Een veldje jonge prei.

Toen het wat later werd werden de luchten dramatischer. Het werd een waar spektakel….

De foto’s bleken erg oranje/rood te zijn. Ik heb zoveel mogelijk proberen terug te halen van de kleur. Maar achteraf weet ik niet meer precies hoe het er heeft uitgezien (daar heb je foto’s voor!!). De sprietjes die je hier ziet zijn de toppen van de maisplanten.

Tot slot een foto die dochter Malou maakte op mijn verzoek (commando ) vanuit de auto. Ik zag het in de spiegel.

De luchten die verschenen nadat het wolkendek was opengetrokken, nodigden uit tot fotograferen.
Deze is aan het eind van de middag gemaakt.

Halloooo Aïcha! Haaaa Poema!!!
Zo ging het ongeveer toen Aïcha aan het eind van de middag binnen stapte. Ze was met Malou naar het zwembad geweest en kwam nog even met Poema spelen.

Een week of drie geleden moet ik noodgedwongen wat takjes van de passie flora afknippen. Hij zat vol met knoppen en ik zette de takjes in een bakje water. Tot mijn verwondering zag ik later dat de tak worteltjes had gevormd!

Op mooie avonden zie ik regelmatig ballonnen langs komen varen. het is altijd een leuk gezicht, heel vredig hangen ze daar in de lucht en drijven mee met de wind. Jaren geleden heb ik zelf eens een ballonvaart meegemaakt, een heel bijzondere ervaring, die ik iedereen aan kan raden, vooral de fotografen onder ons!

Ik stond vanmiddag nog maar nauwelijks buiten of het begon zacht te regenen. tegelijk kwam een flinke wind op en dat stelde me gerust. Die bui zou zo weer overwaaien.
Ik had gelijk en even later ging zelfs de zon weer schijnen en overal glinsterden druppeljes.

Wat was het heerlijk weer vandaag! Niet te warm, net lekker. Vanmiddag wandelde ik weer even langs mijn gebruikelijke route, ik nam de Powershot S2 mee, en had er al gauw spijt van. Had beter de D300 mee kunnen nemen, want ik zag practisch niets in het schermpje. Ik richtte maar op goed geluk eigenlijk…..

Ik had meestal geen idee of een foto scherp was, het is te danken aan het heldere weer dat het allemaal gelukt is.

De bloemen langs de sloot houden er apartheid op na, de lila bloemen stonden een heel eind bij de gelen vandaan..

Dit mag ook een wonder heten, dat de foto scherp is. Ik moest hier ook nog om een hoekje fotograferen om te voorkomen dat ik natte voeten kreeg. Ik tuurde in het uitklapschermpje en gokte dat het stel goed in beeld was. Had ik beter gezien wat ik deed had ik de achtergrond waziger gemaakt…

Ik zie dit jaar niet veel vlinders en als ik er een tegenkom fladderen ze zo snel van bloem tot bloem dat ik geen kans krijg voor een foto. Deze vond deze bloem zeker erg lekker want ik kon een heleboel foto’s maken.

En dan tot slot nog even een foto van de zwanenfamilie. De “kuikens” (vijf stuks) zijn al flink gegroeid en het zal niet lang meer duren of ze zijn even groot als pa en ma. Ze zijn nog wel even grijs als ze waren. Ik heb geen idee hoe lang het duurt voor ze wit worden.
Deze familie stond zelfs met een foto in de krant, iedereen schijnt verrukt te zijn van het groepje. Er is een vrouw die ze dagelijks broden komt voeren. Ik vraag me af of dat nou nodig of wenselijk is.
Mijn dochter zag laatst hoe ze de weg over steken. Pa voorop, dan de kinderen en achteraan ma. Het viel mij al op dat pa zich meer als een bodyguard dan als liefhebbende vader gedraagt. meestal houdt hij zich wat afzijdig, en blaast tegen alles wat in de buurt komt van zijn gezin.

De zon gaat onder, in het westen, en kleurt de wolken rood in het oosten, waar morgen de zon – hopelijk- weer opkomt.

Het is vandaag een mooie datum zag ik net, 20072007.
Poema is lui, dat wordt je vanzelf van dit zeurderige weer.
Na al die druilerigheid, zowel buiten als in mij, heb ik nu wel heel erg veel zin in iets LEUKS! Lui, en nog warm van de dag, op een mediterraan terrasje hangen, wijn drinken, zonsondergang zien, lui zijn en genieten van de koelte die ’s avonds eindelijk komt. Gewoon wat “zijn”, denken, en niet-denken, je gedachten gewoon maar een beetje laten drijven, net als de golven die op de achtergrond te horen zijn.

Vanochtend voelde ik me onverwacht fit en omdat het er buiten heerlijk uitzag, ben ik langs de sloot gaan wandelen. Heerlijk dat lage, zachte strijklicht! Ik zag vele waterjuffertjes, hommeltjes (die altijd op die paarsige bloem gaan zitten die ik zo lelijk vind kleuren bij de hommel!), vliegjes, de familie Zwaan (de 5 kinderzwaantjes zijn al flink gegroeid!) en een reiger.
Ik heb mezelf er gemakkelijk vanaf gemaakt en alles in één collage gegooid!

En omdat in zo’n collage de details niet goed te onderscheiden zijn heb ik van een aantal foto’s een detail uitvergroot.
En weer een collage van gemaakt!