Puma, zo heet onze nieuwe huisgenote. Acht weken oud en een en al gekkigheid! Maya moet er nog niet veel van hebben, schrok zich een hoedje toen we ze kennis lieten maken, en kijkt sindsdien de kat uit de boom!

Vanochtend was het nog aardig weer. Het gras was gemaaid, jammer vind ik dat, gelukkig laten ze nu wel brede stroken ongemoeid, daar is het altijd een oase van bloemen, bijtjes, grassen en beestjes.

Vanmiddag zijn we maar eens richting Delft gereden. Ik kan me niet herinneren dat ik er ooit eerder was. We parkeerden de auto buiten het centrum en dat bleek vlak bij de botanische tuinen te zijn, waar we, nu we er toch waren, eerst maar eens doorheen liepen. Het had ’s nachts veel geregend, en ik denk in Delft nog eens, niet lang voor we er kwamen, want de bloemen gingen zwaar van alle druppels. Wat wel weer iets extra’s geeft om te fotograferen natuurlijk!

Daarna liepen we het oude centrum in. Mooie oude gevels en leuke winkeltjes, grachten en straatjes. We kuierden er wat rond, aten een hapje, namen tot slot een cappuccino en zochten de auto weer op.

Het zijn werkelijk kunstwerkjes! Ze zitten helemaal tot een bolletje opgerold. Dan ontrollen ze zich, eerst het steeltje, waar de blaadjes nog als opgerolde bolletjes aan zitten, dan ontrollen die zich ook en tegelijkertijd ontrolt ook het steeltje verder uit! Dat zou ik wel eens als vertraagd opgenomen film willen zien!

Vanmiddag aan het eind van de middag, toen de zon al wat lager stond, liep ik met de hond nog even langs de sloot. Het gras pal langs de sloot staat lekker hoog en bij lage zonstand is het prachtig om dan tegen de zon in te kijken, door alle grassen die het licht verspreiden. Het viel me op dat er erg veel waterjuffertjes waren. Als ik langs liep stoven ze op en gingen weer ergens zitten. Dat had ik wel nodig ook om te kunnen zien waar ze zaten. Deze foto’s zijn gemaakt met de EOS 300 met de macrolens.

Maar het zijn wel de laatsten.
Zo zie je maar hoe ontzettend veel er al bloeit in mei!