Ja, de natuur zal er wel van schrikken.
Stel je voor, je bent een blaadje en je komt net kijken. Ten eerste wordt je al min of meer met grote spoed uit je knop getrokken en dan blijkt het ook nog eens errug warm te zijn!

Dit is het blad van een kastanje. Een paar jaar geleden heb ik een kastanje in de grond gestopt in een pot op het balkon. Hij begint ieder jaar vrolijk te groeien en komt er in de loop van de tijd achter dat het potje toch te klein is om een echte boom te worden.
Dus wie wil er een kastanje in zijn tuin, die melde zich!

Gisteren weer even op kraamvisitebij het zwanenpaar. Pa bevond zich op grote afstand van het nest waar moeder tamelijk kalm op bleef liggen toen ik naderbij kwam. Ik zag pa ergens in de verte en verwonderde mij er over dat hij zich zo ver van zijn kroost (nog in de vorm van zeven welgevormde eieren) verwijderde. Ik richtte net mijn lens (macrostand) op een veertje in het gras toen hij met veel kabaal over het water kwam aangerend, natuurlijk was ik weer te laat er een fatsoenlijke foto van te maken. Ze zijn tamelijk onverschrokken, we kunnen aardig dicht bij komen, maar pa zorgt er wel voor er imposant uit te zien.
Don’t fool with me, schijnt hij te willen uitstralen. Nou dat zullen we maar niet doen!

De zon ging weer beeldschoon onder!

De Lobeliaatjes in de mand, overgebleven van vorig jaar, bloeien weer, in een paar dagen van niets tot een klein bloemenzeetje!

Het is vandaag tamelijk warm, ik denk boven de voorspelde 25 graden, en we gaan niet naar het strand, maar lekker in een bosgebied wandelen!