Goh, wat was het heerlijk vandaag! Van mij mag het zo tot eind oktober hoor!

Ze staan er weer; de pluizenbollen (hoe heten ze eigenlijk officieel?) hun veerlichte, vrolijk ogende parachuutjes door de wind mee laten voerend..

Dartel fladderde een vlindertje vlak voor mij neus langs. Ik volgde hem met mijn ogen maar hij verdween. Even later, verderop, weer een, ook deze verdween in het geheel. Dit vlindertje wilde wel even blijven zitten en ik naderde voorzichtig om hem met de tele-instelling vast te leggen. Het was een prachtig oranje – wit vlindertje, dat komt er niet helemaal uit hier, want hij hield kuis zijn vleugeltjes gesloten.