Ik ben weer thuis na een heerlijk lang weekend op Texel!
Eerst moet de was gedaan en dan komen de andere foto’s.

Ik neem jullie mee naar de Alblasserwaard, waar ik vanmiddag doorheen reed. Het is er zo mooi!
Kijk maar even mee!

Morgen vertrekken we naar Texel. De tassen zijn gepakt! Dus: tot na Texel!

Aicha vroeg me zodra ik bij hen in Etten Leur aankwam, of ik mee ging pluizen blazen. Dat valt nog niet mee voor een vier-jarige. Je kunt blazen wat je wilt, maar als je de verkeerde kant uitblaast, dan gebeurt er helemaal niets!

Uiteindelijk na wat voordoen van mijn kant lukte het: ze blies zelfs zo hard dat de pluizenbol met steeltje en al plat lag!

Er staan er op het moment zo veel dat ik het niet na te laten ze regelmatig op de foto te zetten!

’s Ochtends (gisteren) was ik met de hond langs de sloot gelopen. het was nog lekker fris en heerlijk rustig.

De madeliefjes en boterbloempjes sliepen uit en hielden de luikjes nog even gesloten.

Wat het is weet ik niet, maar het wilde wel even voor mij stilzitten.

Het jonge blad is nog heerlijk fris en zacht!

Vandaag is het weer een heerlijke dag!
De komende dagen zal ik denk ik niet veel loggen en tegen het eind van de week ga ik een paar dagen naar Texel. Als fan van Schiermonnikoog, ben ik benieuwd hoe het op Texel is. We hebben het plan opgevat om iedere keer een ander eiland te nemen als we even een paar dagen weggaan!

Zomaar wat foto’s gemaakt tijdens ons wandelingetje langs het water.

Ons zwanenpaar, vader kwam weer met veel kabaal aan, en wéér was ik te laat. De volgende keer pak ik het anders aan! Héél anders!

Ziet er lekker mals uit, de luis heeft dat ook ontdekt.

Dit vind ik net golfballetjes met dartspijltjes.

Morgen de jas weer tevoorschijn halen, het schijnt koud te worden. Moeilijk voor te stellen hoor!

Opeens is het half april 30 graden, en dat is toch even slikken. Er stond werkelijk geen zuchtje wind in het bos. Maar mooi was het wel, al die ontspruitende blaadjes, uitrollende varenbladen en de hoeveelheid piepkleine boompjes!

Niet goed te zien zo?
Ok, ik heb ze even naast elkaar gelegd!

Ja, de natuur zal er wel van schrikken.
Stel je voor, je bent een blaadje en je komt net kijken. Ten eerste wordt je al min of meer met grote spoed uit je knop getrokken en dan blijkt het ook nog eens errug warm te zijn!

Dit is het blad van een kastanje. Een paar jaar geleden heb ik een kastanje in de grond gestopt in een pot op het balkon. Hij begint ieder jaar vrolijk te groeien en komt er in de loop van de tijd achter dat het potje toch te klein is om een echte boom te worden.
Dus wie wil er een kastanje in zijn tuin, die melde zich!

Gisteren weer even op kraamvisitebij het zwanenpaar. Pa bevond zich op grote afstand van het nest waar moeder tamelijk kalm op bleef liggen toen ik naderbij kwam. Ik zag pa ergens in de verte en verwonderde mij er over dat hij zich zo ver van zijn kroost (nog in de vorm van zeven welgevormde eieren) verwijderde. Ik richtte net mijn lens (macrostand) op een veertje in het gras toen hij met veel kabaal over het water kwam aangerend, natuurlijk was ik weer te laat er een fatsoenlijke foto van te maken. Ze zijn tamelijk onverschrokken, we kunnen aardig dicht bij komen, maar pa zorgt er wel voor er imposant uit te zien.
Don’t fool with me, schijnt hij te willen uitstralen. Nou dat zullen we maar niet doen!

De zon ging weer beeldschoon onder!

De Lobeliaatjes in de mand, overgebleven van vorig jaar, bloeien weer, in een paar dagen van niets tot een klein bloemenzeetje!

Het is vandaag tamelijk warm, ik denk boven de voorspelde 25 graden, en we gaan niet naar het strand, maar lekker in een bosgebied wandelen!

Goh, wat was het heerlijk vandaag! Van mij mag het zo tot eind oktober hoor!

Ze staan er weer; de pluizenbollen (hoe heten ze eigenlijk officieel?) hun veerlichte, vrolijk ogende parachuutjes door de wind mee laten voerend..

Dartel fladderde een vlindertje vlak voor mij neus langs. Ik volgde hem met mijn ogen maar hij verdween. Even later, verderop, weer een, ook deze verdween in het geheel. Dit vlindertje wilde wel even blijven zitten en ik naderde voorzichtig om hem met de tele-instelling vast te leggen. Het was een prachtig oranje – wit vlindertje, dat komt er niet helemaal uit hier, want hij hield kuis zijn vleugeltjes gesloten.