Moeder zwaan heeft nog een paar eieren gelegd en zit er continue op.
Vader waagt zich wat verder weg, maar zodra hij ziet dat we in de buurt van vrouw en nageslacht komen, komt hij klapperend als een ware KLM-zwaan aangerend. Moeder zwaan draait haar nek inmiddels bijna in de knoop om te zien waarheen wij lopen.

Bij de crash van mijn pc heb ik gelukkig wel heel veel; documenten en foto’s kunnen behouden, maar helaas heb ik mijn mail adressen niet terug kunnen vinden.
Wil iedereen die nog op een antwoord van mij op een mail verwacht mij ven een mailtje sturen?

Dan heb ik je adres weer!
Bedankt!!

Op mijn balkon heb ik sinds vorig voorjaar een klimroos in een grote pot. Gelukkig heeft’ie de winter (nou-ja .. winter!) overleefd, maar toen ik er vorige week naast stond om er een slootje water bij te gieten, zag ik dat de steeltjes wel erg groen waren.
Nadere inspectie leerde dat de roos vol luis zat. Ik haalde de spuitbus (anti luis) en bespoot alles grondig. Het zou wel fijn zijn als er lieveheersbeestjes kwamen bedacht ik.
Vanmiddag toen de zon zo lekker scheen en er voldoende licht was wilde ik de luis of wat er van over was met de macrolens fotograferen. Tot mijn verwondering zag ik dat mijn wens verhoord was. Er zat één, nee er zaten twee, drie, vier, maar liefs vijf lieveheersbeestjes zich tegoed te doen aan hun maaltje luis! Dus eerst maar de camera gericht op de welkome kevertjes..

en daarna op de luis..

De twee zwanen die altijd in de sloot ronddrijven waar mijn hond en ik vaak langs lopen, en die dan altijd heel rustig met ons mee glijden, verwachtend dat ik brood bij me heb, blijken voor gezinsuitbreidng te hebben gezorgd.
Twee forse eieren bleken in een zwaar bewaakt, van hooi gemaakt nest te liggen. Ik heb er wat foto’s van gemaakt, voorlopig eerst even deze foto van het ouderpaar.
Als ik mijn laptop weer terug heb (morgen) kom ik met de andere foto’s.

Tjonge tjonge… wat een gedoe. Al die gebruikersnamen en wachtwoorden en inlogcodes en inlogpagina’s!!
Om dol van te worden.
Gevolg was toen mij pc (laptop) crashte ik ineens niet meer wist hoe ik moest inloggen! Ik had alles op de pc opgeslagen inclusief pagina waarnaar ik moet gaan om in te loggen, gebruikersnaam en wachtwoord wist de pc ook, het was een kwestie van klik – klik – klik, en ik was er. Dan is er geen laptop meer, en ik gebruik die van mijn dochter en is er natuurlijk niets opgeslagen. Hellup! Marmein’s hulp werd ingeroepen en ze werd vast dol van me, we snapten het geen van beiden, maar ik suggereerde wel dat ik – waarschijnlijk – zelf iets doms deed.. Tja ….
Nou ja, het leed is weer geleden en Marmein wordt duizendmaal bedankt voor al haar moeite!! Uiteindelijk wist ik toch dankzij haar waar ‘m de schoen wrong. Dom, dom, dom. Maar positief bezien: dit overkomt me NIET weer!!!
En ik heb nog een paar fotootjes…. en wat ik nog meer heb komt straks als mijn lappie weer vrolijk thuis is, en ik ze kan bewerken met Paint Shop Pro wat ik normaal doe, deze heb ik even verzorgd met Photofiltre!

Het was de afgelopen dagen van het soort weer dat de burger moed geeft.
Het komt allemaal weer goed, het wordt weer iets warmer, en belangrijker; de dagen worden langer, alles gaat weer groeien en bloeien, en de zon laat zich vaker zien.
Vogeltjes zingen al vroeg de dag in en we kunnen veel meer naar buiten.
Joepie!

Afgelopen zondag bezochten we Middelburg. We hadden schitterend weer, iets koeler dan bij ons in Breda, maar toch wel erg lekker. Ik ben niet zo’n architectuur fotograaf. Ik vind het lastig met al die lijnen en heb er te weinig interesse voor om daar erg veel moeite voor te doen. Tenslotte wil ik een impressie geven, niet alleen met natuurfoto’s, maar ook met foto’s van een stad.
Middelburg is erg mooi, de oude delen zijn prachtig gerestaureerd en je waant je echt in vervlogen tijden. Het straalt een rust uit die niet meer van deze tijd is. Heerlijk dus!

Voor mijn doen liep ik vanochtend vrij vroeg met de hond bij een grote plas te wandelen. Heerlijk rustig, nog geen mens te zien, alleen elkaar het hof makende meerkoetjes die druk over het water renden en een grote groep scholeksters brachten leven in de brouwerij.

Terwijl ik daar liep, bedacht ik me dat ik mijn nieuwe tomtom wel even kon uitproberen. Zoals ik hier al vaker heb bekend, heb ik totaal geen richtingsgevoel. Toen ik dus de gelegenheid had een handzaam klein apparaatje te kopen voor een redelijke prijs, en de software gratis op mijn mobiele telefoon kon downloaden heb ik dat direct gedaan.
Ik zette Nokia en Tomtom aan en even later klonk er uit mijn buiktasje: “Over 80 meter rechtsaf!”
De verbinding tussen tomtom en Nokia is via bluetooth. Dat maakt dat de accu telefoon wel erg snel leeg is… moet ik nog even iets op bedenken…
Het is wel een heel geruststellend idee dat ik nu overal kan lopen zonder de angst dat ik hopeloos verdwaal, in het bos de uitgang niet meer kan vinden, in een stad mijn auto niet meer.
Allemaal verleden tijd, van nu af aan durf verder!

Niet alleen laag bij de grond, maar ook hoog in de lucht is altijd wat te zien!
Gisteren was het de hele dag een grijze, natte, sombere dag, maar tegen het eind van de middag kwam alsnog de zon door en gaf als troost een prachtige zonsondergang.
En rond middernacht fotografeerde ik de maansverduistering. Er hingen wat dunne sluiertjes wolken voor de maan maar het gaf toch wel een redelijk duidelijk beeld. Ik had geen zin met statief op balkon te staan manoeuvreren en heb het dus uit de hand genomen, steunend op het balkonhek. Ben benieuwd naar betere foto’s.

Ik wil jullie graag even wijzen op NUKTA . Nukta is de pup van vriendin H. te D., we hebben hem samen bij de fokker opgehaald, toen hij nog van een handzamer formaat was.

Al sinds H. de pup heeft, word ik verrast met verhaaltjes over hond en vrouwtje. De verhaaltjes lezende en H. kennende, met haar, soms, aan wanhoop grenzende lakonieke berusting, en de hond zelf met zijn te grote, te lompe poten, zijn doldrieste sprongen en zijn onschuldige ik-heb-toch-niets-gedááán!!! ogen, laten mij steeds weer lachen. Het is ook een stukje herkenning want ook mijn, inmiddels bejaarde, hond heeft me toen ze klein was regelrecht tot wanhoop gedreven.

Tussen de regels door lees je dat ze gek is op haar hond en heerlijke wandelingen kan maken met hem.