Soms voel ik me net Sherlock Holmes, als ik door het gras kruip met mijn macrolens.
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet! De mensen zullen af en toe wel denken, als zij mij in een ogenschijnlijk oninteressant stukje gras zien duiken, op de knieën, kont omhoog, echt elegant zal het er niet uit zien, en voor gek zal ik ook wel worden versleten
Maar dat boeit me allemaal niets! Wat me wel boeit is wat ik zie door de lens, en ik geniet er van om dingen te zien die je niet ziet als je daar niet speciaal moeite voor doet.

Kijk eens naar het veertje. Het is echt een heel klein veertje, en als je het uitvergroot zie je dat het veertje uit veertjes bestaat. Nu zou ik alleen nog de haartjes van het veertje in het veertje willen vergroten… want gaat dat dan eindeloos door??

Oh ja, deze foto’s zijn gemaakt met de EOS 300D met de macrolens en een tussenring.